Dit is een artikel uit het NRC-archief De artikelen in het archief zijn met behulp van geautomatiseerde technieken voorzien van metadata die de inhoud beschrijven. De resultaten van deze technieken zijn niet altijd correct, we werken aan verbetering. Meer informatie.

Voeding

Nederland eet geen paardenvlees maar is grote speler in de internationale handel

Met 15 miljoen kilo geïmporteerd paardenvlees is Nederland een grote speler in de handel. Maar het staat niet vaak op het menu.

Michael Hooreman weet precies waar al zijn paardenvlees vandaan komt: uit Mexico. Hooreman is directeur van Visser & Van Walsum – slogan: „Meat your partner” – en importeert jaarlijks rond de 5.000 ton paardenvlees per jaar. Daarmee is hij één van de grootste importeurs van paardenvlees in Nederland.

Hij eet het zelf graag, – „de haas is een prima stuk” – maar heel populair is paardenvlees niet in Nederland. Dat komt volgens hem omdat paardenvlees hier gewoon niet zo bekend is, zegt hij. „Zeker 70 procent van het paardenvlees dat wij invoeren, verkopen we aan het buitenland.” Onbewust eten Nederlanders wel paardenvlees, omdat het in allerlei snacks verwerkt zit, zoals frikadellen en bitterballen. „Dat staat ook gewoon op de verpakking, maar daar kijkt bijna niemand naar.”

De keten waar het vleesbedrijf Visser & Van Walsum midden in zit, is vrij overzichtelijk. Hooreman werkt in Mexico met één slachthuis, waar al zijn paardenvlees vandaan komt. De paarden lopen daar in kuddes rond en worden niet speciaal gefokt voor het vlees. „Dat bedrijf staat onder streng toezicht. Jaarlijks is er controle door de Europese Commissie en zelf testen wij ook al het vlees dat wij binnen krijgen.”

De Europese controle wordt uitgevoerd door de Food and Veterinary Office (FVO) van de Europese Commissie. Hooreman verkoopt het vlees vervolgens onder meer aan bedrijven die het verwerken in producten. Maar hij verkoopt ook vlees aan handelaren, die het weer verder verkopen. „In Nederland heb je ook van die handelaren. Die handelen in allerlei soorten vlees, niet alleen paardenvlees. Gewoon duurder verkopen dan dat je het koopt.”

Hooreman vermoedt dat de fraude die nu in Ierland en het Verenigd Koninkrijk is losgebarsten bij dat soort handelaren vandaan komt. „Die kopen gewoon door heel Europa partijen op en verkopen dat dan door. Als ik vlees aan zo’n handelaar verkoop, weet ik niet wat hij er vervolgens mee doet.” Als zo’n handelaar paardenvlees als rundvlees verkoopt, kan hij meer verdienen; paardenvlees is goedkoper dan rundvlees.

Exacte cijfers over de im- en export van paardenvlees in Nederland zijn moeilijk te vinden, onder meer omdat kleine bedrijven niet verplicht zijn te rapporteren hoeveel ze in- en uitvoeren. Wel blijkt uit gegevens van het productschap Vee, Vlees en Eieren dat in 2011 per hoofd van de bevolking 85,1 kilogram vee- en vleeswaren werd gegeten. Daarvan bestond 1,1 kilogram uit „paardenvlees en overige eetbare slachtproducten”.

Volgens gegevens van het CBS werden in 2011 2.000 paarden en veulens geslacht in Nederland. Dat jaar werd in totaal 15.000 ton (15 miljoen kilo) paardenvlees ingevoerd. Levend werden er in 2011 volgens het CBS geen paarden voor de slacht ingevoerd .

Er werden in 2011 wel levende slachtpaarden uit Nederland uitgevoerd, in totaal 1.000 ton. Van de 15.000 ton ingevoerd paardenvlees in 2011 werd 7.000 weer geëxporteerd naar het buitenland.

Het paardenvlees dat Nederland importeert komt vooral uit Latijns-Amerika, zoals Argentinië en Brazilië. Met 15 miljoen kilo op jaarbasis is Nederland één van de grootste paardenvleesimporteurs van Europa.