Meijers verbindt vooral in liedjes

Theater

Niemands meisje, door Marjolein Meijers. Gezien: 8/2 in De Purmaryn, Purmerend. Tournee t/m 2/6. Inl. marjoleinmeijers.nl ***

Twintig jaar lang was Marjolein Meijers de vrouwelijke helft van de Berini’s, het theaterduo dat er een volstrekt eigen combinatie van toneel en kleinkunst op nahield, met lekkere liedjes en komische dialogen die soms zelfs tragikomisch werden. in voorstellingen met een echte plot. Sinds aan die succesformule een eind kwam, schept ze als soliste haar eigen genre. Zo is haar nieuwste productie, Niemands meisje, een combinatie van monologen en liedjes, met haar vaste begeleiders Walter en Onno Kuipers, op teksten van Daphne de Bruin, die de voorstelling tevens regisseerde. De monologen moeten verschillende aspecten van één verhaal vertellen, zo lijkt het – over een oma, een moeder en een dochter.

Erg veel houvast biedt Niemands meisje, genoemd naar Nobody’s girl van countryzangeres Bonnie Raitt, echter niet. Opnieuw toont Meijers weliswaar aan hoe expressief haar voordrachtstalent is, maar ook zij kan dit fragmentarische tekstmateriaal geen heldere samenhang geven. Wat het relaas van een loterijwinnares met het moeder-dochterthema te maken heeft, en dat van een vrouw met spookbeelden van haar eigen begrafenis, blijft onduidelijk. Dat schept ook een afstand die niet bij haar past. Zodra ze even de ruimte neemt om zich rechtstreeks tot haar publiek te richten, ontstaat meteen het contact dat verder te vaak ontbreekt.

Maar tijdens de liedjes van eigen hand waarmee Marjolein Meijers deze mozaïekvoorstelling lardeert, schept ze toch weer de koesterende sfeer die haar handelsmerk mag heten. De poëtische eenvoud van haar zangteksten en de zacht wiegende melodietjes komen optimaal tot hun recht bij het folkinstrumentarium dat zij en haar begeleiders bespelen. De gave samenklank van gitaren, contrabas, banjo, trekzak en fiddle maakt veel goed.