Op drift

De belastingdienst dwingt rijken om steeds te reizen, aldus

Om dit stukje enigszins te kunnen volgen moet u overschakelen op een andere mindset. U moet er namelijk van uitgaan dat het volgende citaat logisch klinkt: „We vinden dat het betaald voetbal onevenredig hard wordt geraakt door de crisisheffing. Verdient in het bedrijfsleven alleen een bepaald aantal managers meer dan 150.000 euro, in het voetbal valt bijna iedereen in die categorie.” Aldus een woordvoerder van de KNVB.

Het valt onder de collectieve verontwaardiging waar veel rijkaards aan lijden. Ze voelen zich belaagd, opgejaagd en onbegrepen. Neem nou Gérard Depardieu. Hij voelt zich verdreven van huis en haard en gedwongen op drift te gaan naar verre en barre oorden. Wordt het België, Rusland of Montenegro waar hij zijn toevlucht zoekt?

Er zijn er velen zoals hij, en sommige van hen zijn het hele jaar noodgedwongen op reis. Want emigreren is nog zo makkelijk niet. Bernard Arnault bijvoorbeeld, Frankrijks rijkste inwoner, is het Belgische staatsburgerschap geweigerd omdat hij vorig jaar niet lang genoeg in België verbleef. Want alles is aan een tijdslot gebonden. Neem nou miljardair Julian H. Robertson. Hij is in een juridisch gevecht verwikkeld met de Amerikaanse autoriteiten omdat hij niet hard kan maken dat hij meer dan 182 dagen buiten New York was, een criterium om daar geen inkomstenbelasting te hoeven betalen. Maar om de Monegaskische nationaliteit te behouden moet weer worden bewezen dat hij minimaal zes maanden plus 1 dag lijfelijk in Monaco resideerde.

Zo gaat het ook in andere belastingparadijzen. En rijkaards hebben aan één land niet genoeg. Dan kom je al snel bij de optelsom 183+183=366. Een dag te veel dus. En dan moet je niet net als Robert Plant (van Led Zeppelin) pech hebben. In Griekenland kreeg hij een auto-ongeluk, hij werd naar Engeland gevlogen voor medische behandeling. Daardoor dreigde hij het minimale aantal dagen buiten Engeland, dat vereist is om daar niet belastingplichtig te zijn, niet te halen.

Dus werd tijdens de vlucht besloten koers te zetten naar Jersey, het belastingvriendelijke deel van Engeland. Liever een slechtere dokter, dan belasting betalen. Volgens Chrystia Freeland van The Financial Times hebben de allerallerrijksten – die aan één gunstig belastingklimaat niet genoeg hebben – zelfs minimaal vijf landen nodig om tussen heen en weer te vliegen. Waardoor ze hun halve leven op reis zijn. En allemaal hebben ze iemand in dienst die uitrekent wanneer ze ergens weg moeten of juist moeten zijn. Dat moet op de minuut precies, anders vervalt de claim. Vorig jaar bleek iemand daarin een rekenfout te hebben gemaakt: zijn jaar bleek te bestaan uit 392 dagen.