UITVERKOCHT!

Tegenover het huis waarin ik woon staat een lantaarnpaal waaraan om de week in drievoud, in een driehoekige constructie die om de lantaarnpaal heen is gebouwd, een nieuwe poster komt te hangen van een film-, cabaret- of theatervoorstelling. Soms hangt er een reclame voor een televisieprogramma of een giftenoproep van een goed doel. Zo’n poster hangt er vaak nogal onbeholpen en lullig bij, maar vergis u niet; het is ver doorgevoerde psychologie, religie bijna.

Ik kijk vanuit mijn raam naar de poster. Op dit moment hangt er een aankondiging van de open dag voor het conservatorium. Vaker hangt er een poster waarop een theatervoorstelling aangeprezen wordt. De hele poster staat vol met sterren en ballen uit de landelijke kranten; ***** NRC, ••••• Parool, **** Trouw. Onwillekeurig scan ik de sterren, ik probeer ze niet te serieus te nemen, toch betekenen ze iets; iemand anders, ja zelfs iemand die er verstand van heeft, beveelt me de voorstelling aan. Nu ben ik een barbaar als ik niet ga. Niet zelden is er over de poster een rood of zwart diagonaal geplakt: UITVERKOCHT!

Hoezo UITVERKOCHT!? Waarom wordt er iets aangeprezen waar ik geen gebruik meer van kan maken? De poster benadrukt wat ik mis; ik ben te laat. Ik verlang naar iets dat ik nooit te zien zal krijgen, mijn verlangen ligt buiten mijn bereik. Er zijn ook mensen die wél een kaartje hebben weten te bemachtigen, hen is gelukt wat mij niet is gelukt: ze horen erbij.

Afgelopen weekend was het festival Into the Great Wide Open, dat in de zomer op Vlieland plaatsvindt, binnen een paar minuten uitverkocht. Ongeveer zesduizend mensen hebben via internet een kaartje gekocht zonder dat er een line up bekend is. Ze kopen een idee, zij zullen zich “de gelukkigen” voelen. Reclame heeft het festival niet nodig, maar die mensen hebben gelijk, Into the Great Wide Open is geluk. UITVERKOCHT! Dit keer weet ik wel degelijk wat ik mis en dat is nog veel erger.

    • Maartje Wortel