Losse zinnen uit een blogje onthoud je extreem goed

Zinnen uit Facebook-berichtjes worden veel beter onthouden dan zinnen uit boeken. Dit blijkt uit een experiment waarbij proefpersonen allerlei zinnen werden getoond (drie seconden per zin). Daarna moesten ze beoordelen of ze die zinnen al eerder gezien hadden.

Tot verrassing van de Amerikaanse onderzoekers werden de Facebook-zinnetjes veel sterker herkend. In hun artikel in het tijdschrift Memory & Cognition (online) spreken ze van een „ongelofelijke memorabiliteit”.

Het experiment werd herhaald met willekeurige zinnen van de site van CNN: de koppen en zinnen uit nieuwsberichten tegenover lezersreacties eronder, zowel uit de breaking news- als de entertainment-sectie. Maar ook met dit materiaal wonnen de spontane reacties het grandioos van de zorgvuldig gecomponeerde zinnen uit de berichten. De blogzinnen werden ook veel beter onthouden dan gezichten, terwijl de mens toch beschikt over een speciaal toegewijd hersengebied om gezichten te onthouden. Ook bleek het niet uit te maken of de proefpersonen praatten over de zinnen of niet, het verschil bleef.

Op dit type testen, waarbij ook de twijfel aan het oordeel moet worden aangegeven, halen geheugengestoorden een ‘geheugengetal’ van 0,4, gewone mensen halen 1,5. In dit experiment was deze score voor Facebook-zinnen 2,5. Voor de gezichten en de gewone zinnen was het 1,3.

Het gaat om Facebook-zinnetjes als ‘Ik ben 7.689 dagen oud...’ of ‘De bibibliotheek is een plaats om te studeren, niet om op je telefoon te praten.’ Daartegenover stonden boekenzinnen als ‘Mijn keel brandde van het harde schreeuwen.’ of ‘Zelfs eer had zijn beperkingen.’ Een CNN-nieuwskop was ‘Housewives-ster Michaele Salahi zegt politie dat ze niet is ontvoerd’, en een CNN-commentaar: ‘Ik ben een werkloze leraar uit het diepe zuiden.’

Niet het onderwerp, niet de zinslengte, niet het woordgebruik, niet de geschiktheid om erover te praten – waar komt die geheugenkracht van blogzinnetjes dan vandaan? De onderzoekers kunnen maar één ding bedenken: spontaan bedachte zinnen blijven langer hangen. Zo losjes als ze het ene brein verlaten, zo losjes komen ze het andere brein binnen. Spontane zinnen zijn al ‘breinklaar’, schrijven de onderzoekers. Wat ze verliezen aan precisie en en diepgang, winnen ze aan herinnering.