Armstrong: in tijd Merckx ook dope

Lance Armstrong voelt zich ten onrechte zondebok van een generatie wielrenners die nu in opspraak is door een groot aantal dopingaffaires. „Mijn generatie was niet anders dan de generaties daarvoor”, stelde hij gisteren op de website cyclingnews.com.

In het eerste interview na zijn dopingbekentenis bij Oprah Winfrey eerder deze maand plaatst Armstrong zijn dopegebruik in perspectief van de wielerhistorie. „De ‘hulp’ is met de jaren geëvolueerd”, zegt hij. „Maar het feit blijft dat dit een verschrikkelijk zware sport is, dat de Tour is bedacht als een stunt en dat echte bikkels al honderd jaar strijden en allemaal gezocht hebben naar voordelen. Vroeger sprongen ze stiekem op de trein, honderd jaar later is dat epogebruik geworden. Geen enkele generatie reed schoon. Niet die van Merckx, van Hinault, LeMond, Coppi, Gimondi, Indurain, Anquetil, Bartali of die van mij.”

Armstrong (41) blijft het onterecht vinden dat hij een levenslange schorsing heeft gekregen, terwijl renners die met de autoriteiten meewerkten – zoals zijn oud-ploeggenoten Levi Leipheimer, Christian Vandevelde of Tom Danielson – amper werden gestraft. „Het is belangrijk dat iedereen eerlijk en op dezelfde manier wordt gestraft. We hebben deze puinhoop met z’n allen veroorzaakt, dus moeten we het gezamenlijk opruimen.”

Voor het eerst toonde de Texaan zich bereid bij het wereldantidopingagentschap WADA zijn hele verhaal te doen. De internationale wielerunie UCI en Amerikaans antidopingagentschap Usada ziet hij niet als serieuze gesprekspartners. „Wielrennen is een wereldwijde sport en niet een Amerikaanse. Bovendien hoort de UCI helemaal niet aan de tafel thuis.”

Voor UCI-voorzitter Pat McQuaid, die vindt dat Armstrong zo snel mogelijk vergeten moet worden, heeft de oud-renner geen goed woord over. „Die is alleen maar bezig om zijn eigen hachje te redden. Dat is gewoon zielig. Al kan ik er ook weer niet verbaasd over zijn.”

Armstrong pleit voor het opzetten van een waarheidscommissie. „Dat is de enige oplossing. Natuurlijk sta ik in het oog van de storm. Maar dit gaat niet over één man, één team of één sportdirecteur. Dit gaat over de hele wielersport, om eerlijk te zijn over alle duursporten. Publiekelijk lynchen van één man en zijn team zal het probleem niet oplossen.”

Volgens Armstrong moet een waarheidscommissie amnestie verlenen aan getuigen. „Natuurlijk, anders komt er niemand opdagen.”