Uithuilen in het café

Een doos tissues op tafel, flessen Bruidstranenlikeur achter de bar en bijna geen plek meer om te zitten. Huis voor Tranen organiseerde onlangs het eerste Tranencafé in Café Derat in Utrecht. Een café waar huilen bij de bar normaal is en zakdoeken als bierviltjes dienen. „Verdriet is een gezonde reactie op iets wat pijn doet”, vertelt Marjolein Hamer, coach en initiatiefnemer van de avond. „Als je een keer huilt, vindt iedereen dat oké. Als je twee keer huilt, krijg je het advies om hulp te zoeken. Ik wil een omgeving creëren waarin men elkaar begrijpt en samen rouwt.” Rouwcafés bestaan al langer, maar bij het Tranencafé kun je ook terecht met liefdesverdriet of het verdriet om een ziekte die jij of een dierbare hebt opgelopen.

De avond begint met een verhaal: „Er was eens…een koning die voor een keuze stond. Zou hij kiezen voor zijn grote liefde of ging hij terug naar zijn kasteel?”, vraagt Hamer de bezoekers. Het antwoord blijft ze schuldig. In groepjes mogen bezoekers brainstormen. Hamer: „Het einde van een verhaal bedenken zegt veel over jezelf. Kun je situaties loslaten of kies je voor het vertrouwde? Dit vertelt hoe jij met verdriet omgaat.” Na afloop pakt Hamer spandoeken met zinnen als „Wat ontroert je?” De antwoorden van bezoekers wisselen. „Het ontroert me dat mijn man en zus hier zijn”, klinkt het van de ene kant van het café. „Het ontroert me dat mijn man en zus hier niet zijn”, antwoordt de andere kant.

De rest van de avond is er muziek. Hamer: „Ik regel niet de beste muzikanten. Het moet niet perfect zijn, maar ik wil dat ze met gevoel zingen, uit hun hart.”

Ook een avondje huilen? Tranen op Tournee is elke maand ergens anders: facebook.com/huisvoortranen