Onstuimige performer in mooie scènes en memoires

Jules Deelder selecteert een bril voor een optreden. Achtergrond: de Maas.

Holland Doc: Mijn leven als Deelder Ned. 2, 23.00 - 00.00 uur

Jules Anton Deelder – dichter, performer, deejay en jazzverzamelaar – heeft zijn documentaire. Een als een autobiografie verpakte film eigenlijk, waarbij ‘alle’ aspecten van de Deelder BV aan bod komen: van zijn eerste gedicht op zijn twaalfde, de performances, zijn ouders, de oorlog, zijn dagelijkse portie speed (podiumzekerheidje) en het ‘gewone’ leven: de tandarts die zich hoofdschuddend over zijn gebit buigt.

De haren vet, strak achterover gekamd, het gesoigneerd getrimde sikje, de vlinderbril en een goed maatpak. Hij is de onstuimige performer met razende tong, zijn spraakwaterval baldadig kletterend tegen het establishment. Op tv, tegen C. Buddingh, zei de 21-jarige debutant „dat hij wel geloofde in die orale traditie”. De jazzfeel, altijd in zijn teksten. De kadans in zijn oude, synoniemenode aan de kut (Kutgedicht).

En dan Rotterdam, Deelders stad. De stadsdichter. De nachtburgemeester. Een jonge Deelder wijst vanaf de Euromast waar hij geboren is. Stilistisch mooi: de beelden in een spierwit penthouse hoog boven de stad. Deelder zwijgt, eet, zit er aan zijn drumkit. Mijn leven als Deelder, gemaakt door Bob Visser en Michael Barzilay, is geen chronologische vertelling. Journalistieke duiding ontbreekt ook. Het zijn mooie scènes en memoires, uit archief of vers thuis gefilmd, met jazz van Horace Silver en Illinois Jacquet als passende soundtrack.