Overeenkomst over Ierse schulden blijft nog even uit

De bloei van de markten stelt de Europese Centrale Bank (ECB) in de gelegenheid het spel hard te spelen. De bestuursraad van de ECB heeft een plan van de Ierse regering afgewezen om de steunoperatie voor de Ierse banken uit 2010 te mogen herzien, omdat dit het verbod op het rechtstreeks financieren van overheden zou schenden. En nu de markten zich nog steeds koest houden dankzij de belofte van de ECB om zo nodig staatsobligaties op te kopen, neemt de druk af om een uitzondering voor Ierland te maken.

Het conflict tussen Ierland en de ECB gaat over de 31 miljard euro aan promesses die zijn gebruikt om Anglo Irish Bank en Irish Nationwide drie jaar geleden van nieuw kapitaal te voorzien. Anglo, dat nu is omgedoopt tot Irish Bank Resolution Corporation, financiert zichzelf momenteel door middel van deze promesses voor ‘noodliquiditeitshulp’ (ELA) via de Ierse centrale bank, een soort kredietverlening die de balans van de ECB niet rechtstreeks raakt.

Deze situatie is slecht voor alle betrokkenen: de ECB heeft het principieel niet zo op de ELA. Bovendien riekt het financieren van een genationaliseerde ‘slechte bank’, waarvan de activiteiten worden afgebouwd, naar een vorm van ongewenste monetaire financiering. De Ierse regering heeft geen probleem met de goedkope geldverstrekking door de Ierse centrale bank, maar wil graag dat de promesses op een vriendelijker manier worden geherstructureerd. Nu moeten zij ieder jaar worden afbetaald, waardoor ze boven de obligatiemarkt blijven hangen, en kennen zij een rente van ongeveer 8 procent. Die rente is academisch – hij wordt door de ene tak van de regering aan de andere betaald – maar verhoogt het overheidstekort, zodat de Ieren met nog meer bezuinigingen worden geconfronteerd. Het aanvankelijke voorstel van Dublin was de promesses te vervangen door een obligatie met een langere looptijd en een lagere rente, wat zou zijn neergekomen op goedkope financiering door de ECB.

Ierland probeert al een jaar lang de promesses op een nieuwe leest te schoeien. De Ierse onderhandelingspositie is zwakker geworden, omdat de obligatiemarkten minder moeite hebben gekregen met de risico’s van het lenen aan Ierland. De Ierse obligaties met een looptijd van tien jaar leveren nu een procentpunt minder rente op dan de Spaanse, en beleggers kwamen eerder deze maand in drommen af op een Ierse obligatie met een looptijd van vijf jaar.

Toch zijn er redenen om te hopen op een overeenkomst. Het uitblijven daarvan zou de geloofwaardigheid van de Ierse regering ondermijnen en de binnenlandse steun voor de reddingsoperatie voor de banken verzwakken. Als de huidige goede reputatie van Ierland op de markten afbrokkelt, zou de ECB misschien veel meer obligaties moeten gaan kopen via zijn aankoopprogramma, dat controversieel blijft. Dat duidt erop dat er ruimte is voor een compromis, al is dat wellicht niet zo goed als Ierland graag zou zien.

Breakingviews is een dagelijks commentaar vanuit de City in Londen. Vertaling door Menno Grootveld.

    • George Hay
    • Neil Unmack