Opinie

    • Arjen van Veelen

Gekluisterd

Heel Nederland zat gisteravond aan de buis gekluisterd.

In Theehuis de Baarsjes in Amsterdam bijvoorbeeld stond de Afrika Cup aan, Niger tegen Ghana. Er zaten zo’n twintig Marokkaanse jongens. Ze rookten. Ze dronken muntthee, Red Bull of Fristi. Ze deden gezelschapsspelletjes: rami, een soort poker, en parchi, een soort Mens erger je niet.

Het was vijf voor zeven. Ik vertelde de barman over de op handen zijnde historische mededeling. Hij zocht het betreffende televisiekanaal op. De jongeren speelden door.

Ali, een wat oudere man, kwam naast me zitten. Met z’n tweeën keken we naar Hare Majesteit.

„Zoals u allen weet, hoop ik over enkele dagen mijn 75ste verjaardag te vieren.”

„Waar heeft ze het over?”, riep een van de kaartspelende jongens.

„Stil”, maande Ali. „Dit is belangrijk voor je toekomst.”

Voor we het wisten was het weer voorbij. Toen kwam Rutte.

Niger-Ghana ging weer aan.

Ik vervolgde mijn avondwandeling langs etablissementen waar ik beeldbuizen zag flikkeren.

In Koffiehuis Ramana stond voetbal aan met het geluid op zacht. Er zaten wat oudere Marokkaanse mannen. Ze rookten en speelden kaartspelletjes. Ik bracht het nieuws dat we een koning kregen en kreeg Marokkaanse thee aangeboden.

„Koning of koningin, wat maakt het uit?”, zei Nasser. „We hebben een probleem met de regering, niet met de koningin.”

„Ik heb er geen bezwaar tegen”, zei zijn vriend Said.

„Het is gewoon normaal nieuws”, besloot Nasser.

Een straat verder, in Café Bar Sirin Kirsehir, stond de zender Flash aan. Er hing een oranje Hup Holland-vlag. De mannen rookten en speelden Okey, een soort Rummikub. Ik bracht het nieuws van de abdicatie en kreeg Turkse thee aangeboden.

„Ik vind het goed hoor”, zei Polat, „maar ik denk dat er geen verandering zal komen”.

„Als hij maar op het handje van zijn mama verder gaat”, zei Ayhan, „niet zoals Wilders en Rutte”.

Overal in mijn wijk stond de tv aan, maar niet overal was het nieuws doorgedrongen.

Niet in Café Bar Marco Polo, waar een vooruitblik te zien was op de wedstrijd Manchester City-Queens Park Rangers („Ik hoor het nu van u”, zei de Turkse eigenaar Baris, en bood een drankje aan).

Zelfs niet in Nightshop The Neighbours (waar de Egyptische Ibrahim nota bene SBS6 aan had staan).

Thuis, met een buik vol thee, bekeek ik de herhaling van het Achtuurjournaal. De toespraak van Beatrix was live uitgezonden op alle radio-en televisiezenders, zei Sacha de Boer, „het kan bijna niemand zijn ontgaan”.

Arjen van Veelen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Margriet Oostveen.

    • Arjen van Veelen