Servische strijder heerser in Melbourne

Novak Djokovic won de finale van de Australian Open van Andy Murray. De twee lijken het tennis de komende jaren te gaan domineren.

Na een emotioneel zwaar jaar kan Djokovic zich nu weer helemaal op tennis concentreren. Foto Reuters

Na het laatste punt zakt hij diep door zijn knieën, en schreeuwt het uit van blijdschap. De Serviër Novak Djokovic steekt kort zijn duim, wijsvinger en middelvinger gelijktijdig in de lucht – een Servisch gebaar dat verwijst naar het orthodox christelijk geloof. Hij geeft zijn Schotse tegenstander Andy Murray een hand, spreidt zijn armen en kijkt secondenlang de donkere Australische lucht in. Na een snelle ‘shuffle dance’ viert hij de zege met zijn begeleidingsteam op de tribune. Superman Djokovic is helemaal terug.

De man die de tenniswereld in 2011 betoverde, maar vorig jaar terugviel, heeft zich hervonden. In de finale van de Australian Open versloeg hij gisteren Murray in vier sets: 6-7, 7-6, 6-3 en 6-2. Djokovic is nu de eerste speler sinds de openstelling van grandslams voor professionals in 1968 die het toernooi drie keer op rij weet te winnen. Djokovic won vier van zijn in totaal zes grandslamtitels op Melbourne Park, waar hij nu 21 duels op rij ongeslagen is. Hij is de tenniskoning van Australië.

Goed was het niet, gisteren op de blauwe hardcourtbaan in de Rod Laver Arena. In de eerste twee sets worstelde Djokovic met zijn voetenwerk, en maakte hij veel fouten. Maar in typische Djokovic-stijl trok hij de wedstrijd naar zich toe: net zo lang vechten en zoeken tot hij zijn ritme hervond. En dan kan niemand hem meer stoppen. Zeker een verre van topfitte Murray niet. De Schot had last van blaren op zijn voet en verspeelde vrijdag veel energie in zijn zware vijfsetter in de halve finale tegen de Zwitser Roger Federer.

Djokovic is niet snel kapot te krijgen. Kop van staal, armen van beton, benen van graniet. Tennisser met pure killersmentaliteit, een zwoeger tot op het bot. „Hij is een beest op de baan. Hij sleept wedstrijden voor de poorten van de hel weg. Hij is bereid zijn leven te geven, zo staat hij op de baan”, zegt oud-prof Raemon Sluiter, die de finale gisteren thuis bekeek. In zijn loopbaan won Djokovic zeventien keer in vijf sets, zes keer verloor hij. Hij is een strijder die verlies niet accepteert totdat het laatste punt gespeeld is.

Zijn vermogen om zich van de omgeving af te sluiten, werd versterkt tijdens de NAVO-bombardementen op Kosovo en Servië in het voorjaar van 1999, vertelde Djokovic vorig jaar in een CBS-reportage over zijn leven. De bombardementen gingen 78 dagen door. Tijdens de eerste week zat het gezin Djokovic ’s nachts in de schuilkelder van de flat in Belgrado. De oorlogservaring heeft hem mentaal gehard.

Djokovic is geboren met vechters-dna. Maar vorig jaar leek hij het kwijt, na het superjaar 2011, toen hij drie grandslamtoernooien won. Een belangrijke oorzaak voor het mindere seizoen leken de familieomstandigheden. Het was emotioneel een zwaar jaar voor de Serviër. Grootvader Djokovic, die Novak altijd naar de tennistraining bracht en met wie hij een hechte band had, overleed op 84-jarige leeftijd. En zijn vader Srdjan was in het najaar ernstig ziek en werd pas begin deze maand uit het ziekenhuis ontslagen. „De privéproblemen lijken daarmee voorbij, dat is belangrijk voor de familieman Djokovic. ”, zei oud-tennisster en NOS-commentator Marcella Mesker gisteren tegen NUsport.

Djokovic – Serviërs verkleinen zijn naam liefkozend tot ‘Nole’ – is weer de onbetwiste nummer één van de wereld. De finale van gisteren is een voorbode voor de komende jaren. De Big Four (Djokovic, Federer, Murray en Rafael Nadal) is op dit moment geslonken tot de Big Two: Djokovic en Murray, nummer drie van de wereld, lijken het mannentennis te gaan domineren. Federer zit in de herfst van zijn carrière, en Nadal worstelt al sinds de zomer met ontstekingen aan zijn kniepezen – het is afwachten of hij op topniveau terugkomt. Daarachter zitten weinig spelers die Murray en Djokovic kunnen bedreigen.

Djokovic-Murray lijkt de nieuwe clash in het mannentennis te worden, zoals dat in het verleden het geval was tussen Björn Borg en John McEnroe, Pete Sampras en Andre Agassi, en recent tussen Federer en Nadal. Murray en Djokovic zijn generatiegenoten (beiden 25), de eerste is zeven dagen ouder. Murray is 2,5 centimeter langer, hun speltype is bijna identiek en ze kennen elkaar al sinds de kinderjaren. De stand in onderlinge ontmoetingen na gisteren: 11-7 in het voordeel van de Serviër.

Voor de finale zei Djokovic tegen persbureau AP dat ze elf waren toen ze elkaar voor het eerst ontmoetten. Murray – geboren in het Schotse Dunblane – was toen „geheel verbleekt”, aldus Djokovic. De komende jaren zullen ze in het profcircuit moeten gaan uitvechten wie de beste ter wereld is.

    • Steven Verseput