Welkom op dit carnaval van de mode

Carlo Wijnands is programmadirecteur van de Amsterdam Fashion Week. Tot en met zondag zijn er op het terrein van de Westergasfabriek modeshows, presentaties en exposities. „Een klein drama: de etalagepop is van het dak gevallen.”

Vrijdag 18 januari

Vrijdag is D-Day, de aanmeldingen voor de shows zijn bijna allemaal binnen en nu moet iedereen geseat worden. Maar liefst 34 shows voor de Amsterdam Fashion Week (AFW) moeten, in volgorde van ‘wie is er belangrijk’, geplaatst worden. Een hele klus. De front row is nog te doen, maar dan rij twee tot en met tien... Uit ervaring weet ik dat je boze gezichten krijgt als dat niet goed gaat. En dan, alles klaar, komt er toch het moment dat je merkt dat je iemand vergeten bent. Shit, Frans Molenaar staat niet op de lijst. Nabellen. Ja hoor! Mirjam, zijn assistente, meldt koel dat meneer Molenaar wel komt – áls hij het niet vergeet. Ik weet dat meneer Molenaar vertrekt als hij niet front row zit. En terecht, hij is een icoon. Voor de zekerheid staat hij ingedeeld, nu maar afwachten of zijn assistente hem, opgedoft en wel, de taxi in zet.

Na het seaten van tien shows kleed ik me om voor de openingsparty in Club AIR, de oude iT. Wat heb ik hier veel vertoefd in mijn wilde, jonge jaren. Het is feest! Ik maak het niet laat, morgen een drukke dag. Het modecircus is begonnen.

Zaterdag

Om 7.00 uur gaat de wekker. Eerst naar de opbouw van de Modefabriek, een modebeurs voor professionals en retailers. Ook is er een expositie van modestudenten van de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. In de middag een pers- en sponsorlunch in het Conservatorium Hotel. Leuk om alle modevrienden te zien.

Na de lunch een strak schema; ik bezoek verschillende locaties in de stad waar deze week activiteiten zijn. Zo beschilderde mode-illustrator Piet Paris de ramen van het Conservatorium Hotel en in het Vondel Hotel hangt de Eatable Dress (een jurk van rabarber met bloemen).

Te laat maar met een big smile naar een verjaardagsetentje. Thema: travestie. Niks mode aan, wel een avond om in je broek te piesen. Dat had ik zeker ook gedaan op het feestje van ontwerper Bas Kosters, maar ik kan niet overal tegelijk zijn.

Zondag

Eerst mijn mail doorwerken, elke dag komen er nog aanvragen binnen. We hebben veel startende ontwerpers; kleine shows waar veel interesse voor is. Gelukkig gaat het snel, buiten kleurt het leven wit.

Om 18 uur is de klus geklaard en kan ik naar huis. Ik maak een paar schuivers op de spekgladde brug. Voor de avond zijn we uitgenodigd voor een candlelight promotiediner met de bloemstylist Jeff Leatham, een hysterische Amerikaanse nicht met een vlotte babbel. Jeff werkt onder andere voor het chique Parijse hotel George V en voor een aantal Amerikaanse filmsterren.

De dresscode is cocktailchic. Samen met mijn man, Ruud van der Peijl, wandel ik door een romantisch wit Amsterdam naar het West-Indisch Huis. De tafels zijn prachtig gedekt, de avond loopt gesmeerd, ondanks het glas rode wijn dat ik over mijn beige pak heen krijg. Thuis nog even de vlekken eruit schrobben en dan slapen.

Maandag

Op naar de Modefabriek. Mijn expositie staat er prachtig bij; 34 poppen in een waterbassin. Het geeft een enorm ruimtelijk effect. Ik wandel over de beurs en kom veel modevrienden tegen, onder andere de oud-collega’s van het moderecruitmentbureau HTNK. Altijd feest met deze mensen met wie ik tien jaar met veel plezier samenwerkte.

Aan het eind van de dag nog een ontmoeting met Annelies Tjassens, de creative director van de Modefabriek. Vanavond vrij, dvd aan; nieuwe aflevering van Mad Men. Met een bord sushi houden we het net een aflevering vol. Vroeg naar bed. Woensdag is de officiële opening van de Amsterdam Fashion Week. Er moet nog veel gebeuren.

Dinsdag

Vandaag eerste echte opbouwdag. De tenten staan al, nu moet alles ingericht worden. Ik begin met het kleerhangerproject: een installatie van 150 kleerhangers in vijf rijen aan de muur. Ondertussen komt Paula Arntzen binnen, zij ontwierp de lampen die in de lounge zullen hangen. Vervolgens met Rene van Zomers Bloemen de plaatsen bepalen waar de installaties met planten en bloemen komen. Om half vier arriveren de Volvo’s; de Deense modeontwerper Claes Iversen maakt er een installatie mee.

Tussendoor eten in restaurant Westergas Terras en dan nog een rondje maken om alles te bewonderen en de foto van modefotograaf Wendelien Daan op te hangen. Het ziet er inspirerend uit en tevreden fiets ik om 21.00 uur naar huis. Ik ben doodop en schenk een wijntje in, om vervolgens mijn kleding voor de komende dagen uit te zoeken. Ik hang altijd mijn setjes klaar zodat ik ’s ochtends zo in de outfit van die dag kan stappen. Mijn werk heeft een groot voordeel: omdat ik zo’n zichtbare functie heb krijg ik de pakken die ik draag tijdens de Amterdam Fashion Week.

Woensdag

Vanavond de officiële opening. De dag begint lekker; ik krijg om 7 uur in de ochtend te horen dat er nog maar liefst acht belangrijke mensen front row geseat moeten worden. En ik zit al helemaal vol. Maar gelukkig heb ik goed geslapen. Even zuchten en dan gewoon doorademen.

Naar de Westergasfabriek. Daar zijn intussen de ontwerpteams van Individuals en People of the Labyrinths aangekomen. Zij zullen de openingsshows verzorgen. Individuals is een project van derdejaarsstudenten, People of the Labyrinths een merk met inmiddels een iconische waarde. Naast Viktor & Rolf zijn zij naar mijn idee dé grote, succesvolle designers van Nederland.

De avond loopt gesmeerd, een bomvolle zaal met alle belangrijke pers, inkopers, relaties en andere hotshots. Zelfs Lidewij Edelkoort, de belangrijkste trendwatcher van de wereld, is aanwezig. Zij heeft nog nooit een voet gezet op de Amsterdam Fashion Week. En ja, ook Frans Molenaar is gekomen!

Ik ben trots. Ik doe nog interviews na de show en maak praatjes met deze en gene. Als ik door de catwalkzaal naar huis loop tref ik een klein drama aan bij de Volvo-installatie van Claes Iversen. De etalagepop is van het dak gevallen. Deuken en krassen op de motorkap van de nieuwe auto. Ik kan dit nu niet meer aan. Het productieteam moet dit maar opruimen. Ik ga slapen!

Donderdag

De tweede dag begint om 10.00 uur met een interview bij mij thuis. Dan naar de Westergasfabriek waar we eerst de installatie van Claes Iversen fiksen. De pop moet weer op de auto, we camoufleren de motorkap met bloemen uit de jurk van Claes. Niemand die het ziet.

Vandaag drie talentshows en drie grote catwalkshows. Hoogtepunten zijn Fred Farrow en Britt Tan, Studio Jux, Marije de Haan, Spijkers en Spijkers en Claes Iversen. Ik ben zo apetrots op deze designers die maandenlang gewerkt hebben om een fantastische collectie neer te zetten. Thuis bekijk ik op de site nog even de foto’s van de shows en drink een wijntje met mijn man en mijn lieve zussen. Zij zijn de hele week bij ons in huis om ons te verzorgen. Nog drie dagen te gaan. Maar ik ben het carnaval gewend, en dit is voor mij het carnaval van de mode. En wat ook scheelt: ik ben blij, de opening was geslaagd, de tweede dag inspirerend. Goed slapen vannacht, dan lukt het wel.

    • Carlo Wijnands