Nee nou wordt ’ie mooi! De stille trom van SHV

Bonje in de boardroom, gesuikerde bonussen of verbroken beloftes? De nieuwe firma is erbij – elke zaterdag.

Geen last van de buitenwereld – dat geldt als grootste voordeel van niet-beursgenoteerde ondernemingen. Een privaat bedrijf heeft immers geen koersgevoelige informatie die het ‘onverwijld’ bekend moet maken, zoals de AFM eist.

Soms wringt dat. SHV Holdings, met een omzet in 2011 van ruim 17 miljard euro het grootste familiebedrijf van het land, doet ogenschijnlijk zijn best transparant te zijn. Het verstuurt sporadisch een persbericht, heeft een website en publiceert elk voorjaar een tamelijk uitgebreid jaarverslag.

Maar het verzuimt te vertellen dat het al maanden met een uitgedunde directie zit. Financieel bestuurder Joop de Rooij is in oktober 2012 opgestapt, blijkt uit het een toevallige blik in het handelsregister van de Kamer van Koophandel. De voormalige corporate finance-baas van KPMG zat voor SHV-begrippen relatief kort in de hoofddirectie, sinds 2006. SHV bevestigt desgevraagd zijn vertrek. „Omdat wij geen beursgenoteerd bedrijf zijn communiceren wij op een andere manier met onze aandeelhouders dan via de pers.” Die bleken al in juni vorig jaar over het vertrek te zijn ingelicht. Van onmin was geen sprake, mailt de woordvoerder.

Twee jaar geleden ging de voorgenomen benoeming van een nieuwe topman bij SHV onverhoopt niet door omdat de kandidaat kwam te overlijden. Pat Kennedy bleef voor onbepaalde tijd aan. De dat jaar ook al opgestapte Fransman Franck Bruneau werd als directielid nooit vervangen. Ergo: de directie van een van ’s lands grootste multinationals heeft geen financiële man, is gedecimeerd tot twee personen en wordt geleid door een verkapte interimmer. En de buitenwereld weet van niets.

    • Philip de Witt Wijnen