DNA-computer komt dichterbij

Een nieuw record is gevestigd met het opslaan van zoveel mogelijk digitale informatie in DNA-code. Een groep Britse en Amerikaanse wetenschappers wist 757 kilobyte aan data op te slaan (Nature, 23 januari). Met hun werk komt de DNA-computer, waaraan wetenschap en industrie al jaren werken, een stap dichterbij.

De vastgelegde informatie bevatte: alle 154 sonnetten van Shakespeare, het klassieke artikel van Watson en Crick uit 1953 waarin ze de structuur van DNA beschrijven, 26 seconden uit de memorabele toespraak van Martin Luther King (I have a dream), een foto van het Europese Bioinformatica Instituut in Hinxton, en de formule die de wetenschappers gebruikten om de oorspronkelijke digitale informatie om te zetten. De DNA-code werd in Amerika aangemaakt, verscheept naar het Verenigd Koninkrijk en verder vervoerd naar het Duitse Heidelberg, alwaar de code werd afgelezen, 100 procent accuraat.

De informatiedichtheid bedraagt 2,2 petabytes (1015)per gram DNA. Ter vergelijking, het Europees instituut voor deeltjesonderzoek Cern, bij Genève, heeft momenteel 90 petabyte aan data opgeslagen op zo’n 100 tapedrives. Al die informatie zou ook op 41 gram DNA passen. Een laadbak van een truck zou genoeg zijn voor alle huidige data ter wereld.

Volgens de onderzoekers kan hun methode goedkoop, onderhoudsvrij en voor lange tijd (5.000 tot 6.000 jaar zonder informatieverlies) data opslaan. De opslagsnelheid liet nog wel te wensen over. Maar daar is nog genoeg ruimte voor verbetering.