Christel ging terug

Fotograaf Ad Nuis en auteur Arthur van den Boogaard maken eens in de twee weken een foto ‘opnieuw’ en belichten de tijd ertussen.

Christel Kerklaan (40, onderaan), eigenaar communicatiebureau Bliksem Communicatie, zat oktober 1992 samen met haar hartsvriendinnen Barbara (40, boven), Ellen (41, één-na-bovenste) en Sandra (40) op de trap in de hal van haar ouderlijk huis aan de Ravellaan 14 in Naaldwijk.

„Het was de avond van een schoolreünie. Voor het eerst sinds het eindexamen twee jaar eerder gingen we terug naar het Interconfessioneel Westland College. Net als vroeger spraken we af bij mij thuis. De stemming was uitgelaten. We hadden ons extra mooi aangekleed. Ook omdat we benieuwd waren naar hoe de jongens waren geworden. Sandra en ik kennen elkaar al vanaf begin lagere school. We waren onafscheidelijk. Wij waren niet stoer en de rest van de klas wel. De overgang naar het Westland College was daarom een bevrijding. Eindelijk konden we onszelf zijn. Op de havo kwamen Barbara en Ellen erbij. Vanaf toen waren mijn hartsvriendinnen San, Bar en El. We begonnen met ons eigen geheimschrift. Met nieuwe letters van wiskundige symbolen, of de Duitse Ringel-s maakten we een eigen alfabet, steeds verfijnder. Eerst schreven we in één schrift, later had ieder een eigen exemplaar. Aanvankelijk ging het over de lessen, maar al snel ook over jongens. Zoals ongeveer alles over jongens ging: onbereikbare jongens, liefdesverdriet en natuurlijk wat je precies deed met de wel bereikbare jongens. Het was schaamteloos, maar ook mooi en leerzaam. Die avond van IWC Passé, zoals de oud-leerlingenvereniging heet, zijn we ook in De Hut geweest. Zo noemden we de kast op mijn kamer waarin we bijhielden met wie we hadden gezoend. Ik woonde al op kamers, maar de scores stonden er nog steeds. Het feest viel uiteindelijk een beetje tegen. De voorpret was leuker. Het is de enige avond dat we met z’n vieren naar zo’n reünie zijn geweest. Maar onze band is nog steeds hecht. Eens in de drie weken hebben we een meidenavond: om beurten bij iemand thuis. Dan moeten mannen de deur uit en kinderen naar bed. Op zo’n avond zijn we weer even meiden onder elkaar.”

U kunt zelf ook een foto insturen. Nuis en Van den Boogaard nemen contact op als uw foto ‘opnieuw’ gemaakt wordt. Stuur aan: opnieuweenfoto@gmail.com