Afrikaanse folklore in wonderschone eenvoud

Kirikou en de mannen en de vrouwen

Regie: Michel Ocelot. In: 7 bioscopen.***

Kirikou en de mannen en de vrouwen is alweer de derde film van de Franse animatieregisseur Michel Ocelot over het Afrikaanse jongetje Kirikou. Net als de eerdere delen (Kirikou en de heks, 1998 en Kirikou en de wilde dieren, 2006) is het een raamvertelling voor de allerkleinsten: vijf verhaaltjes, aan elkaar gepraat door een oude opa. Hoe Kirikou de dorpelingen helpt met klusjes als het troosten van huilende baby’s tijdens een storm of het repareren van een door heks Karaba vernield dak. De verhalen zijn gebaseerd op Afrikaanse sprookjes.

Na een uitstapje naar kijkdoos-3D in Les contes de la nuit is Ocelot terug bij zijn vertrouwde, platte 2D-stijl. Die doet denken aan de naïeve schilderijen van Rousseau, gecombineerd met de silhouetanimaties van Lotte Reiniger. Hoewel de formule nog werkt – Ocelots plaatjes zijn liefdevol en wonderschoon in hun eenvoud – sluipt er wel wat moralisme in. Zo wordt racisme wat manipulatief aangestipt in het verhaaltje over een jonge Touareg die in een zandstorm verdwaalt. Een valse noot in een animatieserie die er met haar mix van folklorisme en nostalgie heel goed in slaagt om kinderen op hun niveau aan te spreken.

    • Dana Linssen