Liedjes Adèle nog altijd sterk

Cabaret

Adèle, door Senf Theaterpartners. Gezien: 22/1 in Stadsschouwburg, Utrecht. Tournee t/m 24/5. Inl: adelebloemendaal.nl****

„Ja zeg, ik ben nog niet dood!” zegt Paul Groot in de rol van een opstandig klinkende Adèle Bloemendaal – en dat klopt, want de grote kleinkunstdiva is pas tachtig geworden. Maar optreden doet ze niet meer, zodat er nu al ruimschoots reden is om terug te kijken op haar levendige leven en haar uitnemende werken. Groot en Sanne Wallis de Vries tonen zich in Adèle knappe kleinkunstenaars in de traditie van de vrouw die hen hier tot voorbeeld diende. Ze zingen nummers van haar repertoire, spelen enkele flarden uit oude conferences, citeren uit interviews die zij ooit gaf en zetten daar vergelijkenderwijs hun eigen indrukken en herinneringen tegenover.

Adèle is bovenal een collage van literaire liedteksten die heimwee opwekken naar de tijd dat een artiest als Adèle Bloemendaal haar ideeën liet verwoorden door de beste tekstdichters van het land: Hans Dorrestijn, Jan Boerstoel en anderen. Waarna ze op markante muziek werden gezet door haar vaste pianist Martin van Dijk, die ook dit programma met kloek toucher begeleidt.

Groot en Wallis de Vries bewijzen dat dit materiaal, mits met alle vereiste finesse uitgevoerd, nog steeds indruk kan maken. Soms met een Adèle-stem, maar soms blijkt ook hun eigen stem meer dan geschikt. Zo worden imitatie, persiflage en eigenheid mooi afgewisseld – in een speelse en tegelijk strakke regie van Maarten Mourik.

Dia’s van de Jordaan, waar Bloemendaal geboren werd, lijken me overbodig. Een poging tot psychologische portrettering in de slotscène doet ietwat gekunsteld aan. En één scabreus nummer verliest in deze nieuwe versie het vroegere effect. Maar wat blijft, is een uit evidente bewondering gemaakte voorstelling die ook aantoont waarom die bewondering gerechtvaardigd is.

    • Henk van Gelder