Going Dutch

‘Shall we go Dutch?’, hoor ik een Amerikaanse stem naast me zeggen. ‘My idea. Have you seen the waiter? Normally it takes him ages.’ Ik zit op een Parijs terras, om precies te zijn die van café Bourbon op het Place du Palais Bourbon, daar waar het Assemblee Nationale gevestigd is en vrouwen met gekapte

‘Shall we go Dutch?’, hoor ik een Amerikaanse stem naast me zeggen. ‘My idea. Have you seen the waiter? Normally it takes him ages.’

Ik zit op een Parijs terras, om precies te zijn die van café Bourbon op het Place du Palais Bourbon, daar waar het Assemblee Nationale gevestigd is en vrouwen met gekapte haren en mannen in pak de mode bepalen. Niet dat ik me tussen de politici zo thuis voel, maar ik werk in de bibliotheek van het Institut Néerlandais om de hoek.

Eventjes voel ik me aangesproken. Hoezo Dutch?

De vrouwen betalen allebei hun eigen deel van de maaltijd en stappen op. Nieuwe, bijna identieke exemplaren strijken neer. Going Dutch. Het is waar. De rekening wordt bij ons vaker gedeeld dan dat er om de beurt voor elkaar betaald wordt, zodat je er zeker van bent geen eurootje te hoeven verliezen. Ik herinner me zelfs nog een date met een jongeman die het bonnetje in zijn hand pakte, met een potloodje aan het optellen en aftrekken ging en toen zijn aandeel van de rekening tot in de laatste cent naast het bonnetje legde. Als ‘gunst’ had hij ook vast mijn deel uitgerekend, zodat ik dat zelf niet meer hoefde te doen. Hij lachte erbij, dacht me echt een plezier te doen, dat was dan wel ontroerend. En daarna verbaasd dat het bij maar een date gebleven is. In Parijs is het feminisme godzijdank wat selectiever te werk gegaan: alles wel op de werkvloer en achter het aanrecht, maar de gezonde hofmakerij tussen man en vrouw is gebleven. Hier kun je als vrouw dan ook makkelijk in restaurants rondhangen zonder er armer van te worden.

Toch heeft going Dutch ook iets dat me bevalt. Uitgenodigd worden maakt je in de regel, al zij het bijna onmerkbaar, afhankelijk. Je eigen rekening te kunnen en mogen betalen in gezelschap van een oudere jongeman is vrijheid, behalve op een eerste date, dan is het alleen maar jammer en moet je ze soms een handje helpen..

‘Shall we go Dutch?’
‘Absolutely not.’

    • Sophie van der Stap