Een potpourri

Waren zorg voor het milieu en de natuur al jaren in, tegenwoordig is dat duurzaamheid. De kranten staan er bol van. Kortgeleden publiceerden twee Trouw-redacteuren een „kleine catechismus van het groene geloof”. Duurzaamheid is een ideologie geworden, zelfs een religie. Opmerkelijk is dat die duurzaamheid vaak op gespannen voet staat met de zorg voor het milieu en de natuur. Daar wordt weinig over gesproken. Vandaar dit stukje.

Een potpourri. Een (zegt de Dikke van Dale) „opeenvolging van bekende populaire melodieën”.

1TNO heeft onderzoek gedaan naar de zuinigheid van als zodanig geafficheerde automobielen. Daar krijgt de koper een premie van de overheid voor: onder andere via geen of een lage motorrijtuigenbelasting.

Uitkomst van het onderzoek van TNO is dat sommige van die auto’s 50 procent meer brandstof verbruiken dan de koper aan de neus wordt gehangen. Ik neem aan dat de politiek die verkapte subsidies verlaagt of afschaft.

2De PvdA en de VVD hebben in hun regeerakkoord opgeschreven dat in 2020 zestien procent van de energie duurzaam moet zijn. Nu is dat vier procent. Ambitieus, zou je zeggen. Een groot deel van deze zogeheten duurzame groei zal door windmolens moeten worden geproduceerd. Op zee, ver uit de kust, was eerst het idee. Maar die molens zullen nauwelijks rendement opleveren. Dus is nu het plan ze dichterbij de kust te plaatsen. Duurzame horizonvervuiling heet dat. Die groene energie gaat de burgers ook nog een paar honderd euro per jaar extra kosten: van de wind kun je niet leven!

3De Wageningen Universiteit rapporteerde zopas dat veehouders mogelijk onnodig honderden miljoenen euro’s hebben moeten investeren, omdat het uitrijden van mest een onaanvaardbare uitstoot van ammoniak zou hebben opgeleverd. Er moesten mestinjecteurs komen. Veel brandstof slurpende, zware, voertuigen. Nu blijkt dat die mestinjecteurs het bodemleven aantasten en ook hebben geleid tot minder voedselaanbod voor de weidevogels. Hoezo duurzaam?

4Een andere vogel is onze kip. De aanval van Wakker Dier op de winkeliers die de zogeheten ‘plofkip’ in de schappen hebben liggen, is publicitair vakwerk. Maar die aanval wordt door de Wageningse universiteit juist weer bestreden. Een biologische kip, zegt de top van de universiteit, is niet duurzaam. Zo’n kip eet meer grondstoffen en stoot meer broeikasgas uit. Biologisch produceren is juist schadelijker voor het milieu, las ik.

Wat moeten we nu met dat alles?

Mijn auto, redelijk groot, veel beenruimte achterin, rijdt héél zuinig, maar is zo groot dat ik geen korting op mijn motorrijtuigenbelasting krijg.

Mijn gemeente Wymbritseradeel, nu niet meer zelfstandig, heeft gelukkig weinig windmolens laten bouwen. We hebben hier een prachtig uitzicht over de Friese greiden.

Een mestinjecteur heb ik niet, ik gebruik al jaren oude koemest voor mijn rozen.

En m’n kippen? Ze lopen los, ik vind zo af en toe een vers eitje. Moet ik nu van Wageningen die tokkels de nek omdraaien? Dat verplof ik!

Milieu, natuur en duurzaamheid. Vaak tegenstrijdig.

Hoogleraar geowetenschappen Van Egmond zegt dat de ideologie van het groene denken „de ideologie is die alle andere ideologieën overbodig maakt”.

Ik ben niet zo dol op ideologieën.

Hans Wiegel is oud-leider van de VVD. Deze wisselcolumn op woensdag verzorgt hij beurtelings met SP-voorzitter Jan Marijnissen.

    • Hans Wiegel