Column

De Pony

We moeten het nog hebben over de nieuwe pony in het haar van Michelle Obama: „het gewichtigste onderwerp” van het afgelopen weekend, volgens haar grijnzende echtgenoot.

Dat De Pony betekenisloos zou zijn voor economie, emancipatie en wereldvrede, is een Nederlands misverstand. Iemand schreef in deze krant zelfs losjes over de inauguratie: „Michele had een nieuwe coupe en eindelijk designkleding (...)”

Is dat alles? En hoezo: eindelijk? Als Michelle Obama iets aantrekt, dan stijgt de waarde van het betreffende label met gemiddeld 14 miljoen dollar. Dit is berekend aan New York University. Michelle Obama draagt dan ook al jaren designkleding van wel vijftig ontwerpers, om iedereen wat te gunnen. In dit licht is ook de conjunctuur rond De Pony relevant.

Tot zover de economie. Kom ik op De Pony in emancipatoir perspectief.

Sinds zij de eerste zwarte First Lady Of The USA werd (FLOTUS), houdt Amerika nauwlettend in de gaten hoe Michelle Obama, zoals dat dan eufemistisch heet, „haar nieuwe rol invult”. Al na twee maanden ging het mis: sleevegate. FLOTUS droeg blote armen in het Congres. FLOTUS werd een gebrek aan goede smaak en ‘een Arnold Schwarzenegger-complex’ verweten. FLOTUS was te sexy, te ‘angry black woman’ – al zei niemand dat hardop, want daar hebben Amerikanen bedekte termen voor. Zo noemde New York Times-columnist David Brooks haar armen „donder en bliksem”.

Maar Michelle Obama had toen al op de cover van Vogue gestaan. Zij wilde tonen dat een zwarte vrouw dat kón. Zelfvertrouwen en blote armen bleven.

Op terugblikfoto’s is nu te zien dat FLOTUS daarna nog eigengereider werd. „Mode kan een gevecht zijn”, schrijft The New Yorker daarover. Om niet te zeggen dat zij zich soms ronduit maf kleedt, met die ceintuurtjes over vestjes over net te strakke jurken. Maar dat is Europees gedacht. Amerika vindt inmiddels dat eerste zwarte FLOTUS „bijzonder intelligent” heeft gekozen voor glamour, schrijft The New York Times. Want glamour is kleurloos, in Amerika: glamour is een harnas tegen vooroordelen.

Ook De Pony is een boodschap: in Amerika heet de nieuwe coupe ‘De Karlie’, naar het spierwitte topmodel Karlie Kloss: sluik kapsel, bijna onmogelijk voor zwart haar. Het toppunt van zelfvertrouwen en controle, dus.

En de wereldvrede, om maar even af te ronden? Welnu: De Karlie was al aangekondigd als hét kapsel voor dit jaar. Nu zelfs FLOTUS om is, zullen vrouwen wereldwijd hun haren willen afknippen. En wel meteen: zo zijn vrouwen. Dat gaat gedoe geven. Want al deed Barack Obama nóg zo zijn best zijn Nobelprijs voor de Vrede eer aan te doen: („Ik houd van Michelle (…) en ik houd van haar pony”): geen man die daar in trapt.

Zo. Nu u weer.

Margriet Oostveen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Arjen van Veelen.