Achter Clasicomano Luigi gaat Thomas Dekker schuil

De Spaanse dopingarts Eufemiano Fuentus moet zich maandag voor de rechter verantwoorden. Ook Nederlandse renners consulteerden hem.

Huerta. César. Amigo de Birillo. Cowboy. Gemma. Nibelungo. Zo maar een paar bijnamen die werden aangetroffen op de bloedzakken in de vrieskist van dopingarts Eufemiano Fuentes, toen de Spaanse politie eind mei 2006 binnen viel in zijn appartementen. Van veel bij-namen is nog steeds niet bekend bij welke sporter ze hoorden. Daarom heropent de Spaanse rechter maandag het dossier van Operatie Puerto – een van de grootste dopingzaken in de sportgeschiedenis.

Zes betrokkenen staan terecht: behalve Fuentes zelf hangt er ook een straf boven het hoofd van zijn zus Yolanda, dokter José Luis Merino, trainer Ignacio Labarta en de voormalige wielermanagers Manolo Saiz en Vicente Belda. Renners als Alberto Contador, Ivan Basso, Michele Scarponi en Jörg Jaksche zijn opgeroepen om te getuigen onder ede.

Uit het politiedossier blijkt dat Fuentes en zijn compagnons tussen 2003 en 2006 vrijwel de hele top van het Spaanse wielrennen voorzagen van bloedzakken, epo, groeihormonen, insuline, cortisonen en andere doping. Maar ze prepareerden ook renners als Ivan Basso (bijnaam: Birillo – hij betaalde 70.000 euro per jaar, exclusief premies), Tyler Hamilton (bijnaam 4142) en Michele Scarponi (Zapatero).

Er zouden ook twee Nederlanders klant zijn geweest bij Fuentes. Meerdere betrokkenen zeggen dat Thomas Dekker, destijds in dienst van de Raboploeg, schuil gaat onder de naam Clasicomano Luigi – cliëntnummer 24 (zie documenten hiernaast).

Op 10 februari, op de dag nadat Dekker de Ronde van Mallorca rijdt, ondergaat Clasicomano Luigi een bloedtransfusie: er wordt een zak bloed afgenomen in hotel TRYP op het vliegveld van Madrid. Op 4 maart wordt die opnieuw ingebracht. Clasicomano Luigi bezoekt Fuentes daarna nog drie keer: op 19 maart, op 26 april en op 10 mei – alle keren om bloedzakken af te geven. Die bloedzakken zijn bedoeld voor gebruik later in het seizoen, maar ze worden nooit meer gebruikt omdat de Spaanse politie het dopingnetwerk van Fuentes oprolt.

Verder zou de toevoeging Luigi in de bijnaam op Luigi Cecchini wijzen – destijds de trainer van Thomas Dekker. Fuentes kent Cecchini, maar ze hebben geen goede verhouding. In een door de Spaanse politie geregistreerd en afgeluisterd telefoongesprek spreekt Fuentes zelfs de vrees uit dat Clasicomano Luigi een spion van Cecchini is.

Dekker, die al een tweejarige schorsing uit zat wegens bloeddoping, verklaarde afgelopen zaterdag in NRC dat hij bloedzakken heeft gebruikt – maar hij wil niet verder in gaan op de details. Die gaat hij vertellen aan de Nederlandse Dopingautoriteit, zo verklaarde hij eerder vandaag op zijn site.

„Er zijn veel details, en er zijn veel mensen betrokken bij mijn dopingverleden. Dat zal ik allemaal, inclusief de namen van de mensen die me hebben geholpen, delen met de Dopingautoriteit.”

Behalve Dekker zou ook Remmert Wielinga – in 2006 rijdend voor Quick Step – klant zijn bij Fuentes, onder de codenaam Gemma. Een bron die anoniem wil blijven ziet Wielinga het hotel inlopen waar Fuentes en zijn helpers bloedtransfusies uitvoeren. Wielinga zelf ontkent. „Het is een grove leugen.” Wielinga wordt net als Dekker in die periode vertegenwoordigd door Jacques Hanegraaf. Hanegraaf werd rennersmakelaar na een kortstondige periode als teammanager van de Duitse wielerploeg Bianchi. Kopman van die ploeg was Jan Ullrich – ook al een klant van Fuentes.

Op de klantenlijst van Fuentes stond verder vrijwel de hele ploeg van Liberty Seguros, geleid door manager Manolo Saiz. Hiernaast is een document uit dat dossier afgebeeld met daarop het dopingprogramma (insuline, testosteron, groeihormonen, cortisonen). Oud-Liberty-renner Jörg Jaksche, reeds veroordeeld voor zijn betrokkenheid bij Operatie Puerto, herkende het papiertje toen de Duitse tv-zender ARD het hem voorhield. Jaksche: „Dit is een fax van Fuentes aan onze teamarts in de Tour van 2005 om te vertellen welke medicamenten er in welke hoeveelheid moeten worden gebruikt. JJ, dat ben ik. A.C.? Dat kun je voor jezelf dan wel uitmaken. Alberto Contador? Könnte sein, könnte sein.

De initialen op de fax komen in ieder geval volledig overeen met de Tourploeg van Liberty Seguros in 2005. Van boven naar beneden: Roberto Heras, Marcos Serrano, Joseba Beloki, Igor González de Galdeano, Angel Vicioso, Jörg Jaksche, Allan Davis, Luis León Sánchez en Alberto Contador.

Talloze renners zijn inmiddels veroordeeld en geschorst wegens hun aandeel in de dopingzaak. Maar veel betrokkenen zijn de dans tot op heden ontsprongen. De Luxemburger Fränk Schleck zegt dat hij Fuentes 6.200 euro heeft betaald voor trainingsadviezen, Allan Davis wordt vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. En ook Luis León Sánchez en Alberto Contador, de twee meest veelbelovende talenten van Spanje, krijgen geen straf. Fuentes zelf zegt later tegen een renner die anoniem wil blijven: „Ik heb Alberto Contador gespaard voor het Spaanse wielrennen.”

Het is nog onduidelijk of de betrokkenheid van andere sporters ook aan bod komt in de rechtszitting. Fuentes zei in 2006 tegen de Spaanse krant Las Provincias de Valencia: „Het is moeilijk om de exacte cijfers te geven, maar ik zou zeggen dat ongeveer 30 procent wielrenners waren, 20 procent tennissers, 20 procent voetballers en de overige 30 procent uit andere sporten.” Maar het grootste deel van de informatie uit het dossier is tot op de dag van vandaag niet gedeeld met anti-dopingorganisaties. Dave Howan, directeur van het het Wereld Anti-Doping Agentschap (WADA), brieste tegen de Britse Telegraph: „We beuken met onze hoofden tegen een betonnen muur in een poging om het bewijs te krijgen dat er is verzameld. Dat is niet alleen frustrerend en teleurstellend, maar het betekent ook dat veel atleten die geen schone handen hebben toch hebben kunnen meedoen aan wedstrijden.”

Uit de documenten van Puerto blijkt dat ongeveer vijftig wielrenners klant waren bij Fuentes. Als dat 30 procent van de clientèle was, dan zijn er dus nog ongeveer 170 sporters die doping hebben gebruikt - zonder daarvoor te worden gestraft.

    • Thijs Zonneveld