Hoerenlopen

Pia de Jong is met haar man Robbert Dijkgraaf en kinderen

van Amsterdam naar Princeton verhuisd en schrijft daar

wekelijks over.

‘Is het pakket al aangekomen?” Het is 13 februari 2008. Cliënt-9 belt met zijn contactpersoon bij het ‘agentschap’. Even later boekt hij onder pseudoniem kamer 871 van het Mayflower Hotel in Washington, waar ‘Kristen’ hem zal ontmoeten.

Het pakket verwijst naar de vele duizenden dollars die de gouverneur van New York Eliot Spitzer, alias cliënt-9, via allerlei omwegen aan de Emperors Club VIP, alias het agentschap, betaalde voor een uurtje seks met de 22-jarige muziekstudente Ashley Alexandra Dupré. Dit avontuur zou uiteindelijk tot zijn ondergang leiden. Een maand later sprak Spitzer, staande naast zijn vrouw en moeder van hun kinderen met een verbeten trek rond zijn mond, zijn mea culpa uit en kondigde zijn aftreden aan.

Over de periode van een paar jaar maakte Spitzer op deze omslachtige wijze zo’n 80.000 dollar over aan callgirls. Ik begin er niet aan uit te rekenen wat de seks per keer kostte, maar het staat hoe dan ook in geen enkele verhouding tot betaalde seks in Amsterdam. Niks rare tussenpersonen, je loopt langs wat ramen en gaat er bij eentje naar binnen. En als je iets meer privacy wilt, bel je een escortclub. Gewoon in de Gouden Gids te vinden. De arme Spitzer had nu eenmaal de pech in een land te wonen waar het illegaal is voor seks te betalen.

In Amsterdam woonde ik aan de keurige Herengracht. Ik had ook een uitgang aan de Korsjespoortsteeg, een uitloop van de Wallen. Dit betekende een dagelijkse plaag van hitsige mannen, toeterende auto’s en agressieve pooiers.

„Mama, waarom zitten deze vrouwen altijd in hun onderbroek voor het raam?” vroeg mijn zoon toen hij net kon praten.

Mandy, die aan de overkant haar diensten aanbood, altijd in dezelfde leren outfit, liet me ooit weten dat zij, als moeder, niet begreep dat ik mijn kroost in zo’n buurt liet opgroeien. Overigens waren alle dames dol op mijn kinderen. Vol enthousiasme breiden ze sokjes terwijl ik hoogzwanger langs hun raam pufte. Mijn zoontje kreeg zelfs een takelwagen genaamd Dickie, die met een druk op de knop zijn kraan elektrisch kon uitschuiven en omhoog richten.

Toen mijn dochtertje van zes op een dag tijdens het rolschaatsen viel, pal voor het raam van Mandy, was zij er als eerste bij en plakte kordaat een pleister op het bloedende knietje. Toen ik aan kwam rennen, zat mijn dochter te stralen op de kruk voor het raam, likkend aan een lolly.

Wij steegbewoners met een gestaag groeiend kindertal waren de dames en hun klanten liever kwijt dan rijk. Maar de buurtregisseur, onze lokale bromsnor die het erg goed met de dames kon vinden, dacht daar anders over. „Laat ze daar lekker zitten”, zei hij. „Anders verdwijnen ze maar naar achterafsteegjes en heb je geen zicht meer op wat er gebeurt.”

Spitzer begon een tweede carrière als tv-presentator. Zijn vrouw bleef bij hem, nadat ze publiekelijk de schuld van haar mans hoerenlopen op zich had genomen met de uitspraak: „De vrouw is verantwoordelijk voor de seks en ik bleef daarin in gebreke.” De inmiddels getrouwde Ashley Dupré schrijft een krantencolumn in de New York Post over, jawel, seks en is zojuist een lingerielijn begonnen. Haar singles Move ya body en What we want werden door miljoenen mensen gedownload voor 98 dollarcent.

Mandy moest uiteindelijk toch het veld ruimen, net als haar collega’s. De autovrije steeg is nu een speelplaats en een keurig doorloopje geworden dat zelfs gelovigen op zondag na hun kerkbezoek niet hoeven te mijden.

Tijdens mijn bezoek met Kerst zag ik Mandy achter een ander raam. Nog altijd in hetzelfde leren pakje.

    • Pia de Jong