Wij Fyrareizigers zijn nu cynisch

Dezelfde vriendelijke vrouwenstem heette ons steeds vlak voor zeven uur welkom. In het Nederlands, Engels en Frans. Al was dat Frans niet helemaal correct: ‘Nous vous souhaitons un agréable voyage’ in plaats van een ‘un voyage agréable’. Maar dat vergaven we de vrouw met haar licht Rotterdamse accent graag. Wij, de reizigers, waren een mengeling van forenzen, studenten, toeristen – vooral rond Kerst – en zakenlieden.

Het was keepersgeluk. In hetzelfde weekend dat deze krant van Rotterdam naar Amsterdam verhuisde, begin december, ging tussen Brussel en Amsterdam de Fyra van start. Dat betekende voor mij: vertrek uit Antwerpen, waar ik vlakbij woon, om 6.57 uur, aankomst in Amsterdam om 8.19 uur. Collega’s uit Nijmegen waren langer onderweg.

In de trein flitste het landschap aan je voorbij, terwijl je las of op je pc werkte. Eerst de Belgische Kempen, de windmolens van Elektrabel aan de grens, even later de brug over het Hollandsch Diep. Met leedvermaak zag je hoe auto’s in de file stonden. Om na dertig minuten al Rotterdam binnen te rijden. Na de korte stop daar raasden we met 250 kilometer/uur door het kassengebied bij Bleiswijk en de tunnel onder het Groene Hart.

Maar de laatste weken, vanaf Nieuwjaar, kreeg cynisme de overhand. En wantrouwen. Vertragingen van een kwartier begonnen we als een meevaller te zien. Als de Fyra bij het naderen van de grens afremde, dan wisten we het al: dat wordt ‘resetten’ van de computer. Eerst alle binnenverlichting uit, dan hopen dat je na twintig of dertig minuten verder kunt. Als de trein wat langzamer ging rijden, klonken al de verzuchtingen: het zal toch niet weer...

We werden ook kwaad. Zoals die morgen dat de Fyra na lang stilstaan en een slakkengang in Rotterdam werd opgeheven. We stortten ons op de Thalys, die soepel het station binnenrolde. Controle? Die zouden we trotseren, besloten we eensgezind. Deze trein reed tenminste. En wat ook opviel: de Thalys was comfortabeler, de zitplaatsen waren ruimer.

Berusten en aanpassen is nu nog het enige dat erop zit. Dat betekent: om 6.50 uur met de boemel vanaf Antwerpen Centraal, die stopt in plaatsjes met namen als Wildert, Sint Mariaburg en Heide. Aankomsttijd in Roosendaal: 7.37 uur. Als die trein vertraagd is, heb je pech. Want de trein van 7.43 uur naar Rotterdam wacht niet. Dat is in Roosendaal dus vaak rennen. Ook dat gezin met huilende kinderen en zware koffers op weg naar Schiphol.

Heb je geluk, dan haal je in Rotterdam net de Fyra uit Breda, die om 8.25 uur vertrekt en om 9.05 uur in Amsterdam arriveert. Maar dat kan alleen als je geen enkele aansluiting hebt gemist. En oh ja, dan moet het niet gaan sneeuwen natuurlijk.