Oude acteurs excellent als broers

Oude Meesters, door Hummelinck Stuurman. Gezien: 19/1 in de Schouwburg, Leiden. Tournee t/m volgend seizoen. Inl. toptheater.nl

„Ik wens een minimum aan persoonlijk contact”, zegt de ene broer tegen de andere. Ze zijn acteurs en hebben elkaar jarenlang niet meer gesproken, maar zijn nu – vooral voor het geld – ingegaan op het aanbod om samen een stuk over twee broers te spelen. Onwillig beginnen ze eraan. Maar natuurlijk raken ze allengs toch aan de praat, hoe kribbig af en toe ook, en soms zelfs met ware walging.

Ger Thijs schreef Oude Meesters en regisseerde het ook, met Joost Prinsen en Bram van der Vlugt in de enige twee rollen. En beter had Thijs het niet kunnen treffen. Prinsen (70) en Van der Vlugt (78) excelleren in de levendige dialogen, de galgenhumor, de snelle wendingen en de toneelspelersdramatiek die deze twee personages hebben meegekregen – de één zo goed als uitgerangeerd, maar nog steeds hopend op een artistieke doorbraak, de ander terend op tv-roem en ogenschijnlijk ambitieloos geworden.

Door hun geraffineerde schakelingen laten ze zien hoe lichtgeraakt die mannen zijn, en hoe dun bij hen de scheidslijn tussen onverzoenbaarheid en verzoening kan zijn.

In een reeks korte, puntige scènes wordt de tournee van het toneelstuk-in-dit-stuk gevolgd, inclusief een gehaaide omdraaiing halverwege. Langzamerhand komen we daardoor iets meer te weten van wat zich ooit tussen die twee broers – telgen uit een toneeldynastie, zonen van een gerenommeerd acteur – moet hebben afgespeeld.

Veel heeft Oude Meesters wat dat betreft echter niet te onthullen. Van een Groot Geheim, dat een onverwacht nieuw licht op de situatie werpt, is niet echt sprake. Na een tijdje is het hooguit nog de vraag of en hoe ze het eind van de tournee zullen halen. Maar toch houden Prinsen en Van der Vlugt die spanning mooi intact.