Niet zo'n show als bij zus Beyoncé

Solange Knowles, de zus van Beyoncé, trad op in Bitterzoet. Ze wil geloofwaardig ‘indie’ artiest zijn, maar klinkt als ‘n slome Madonna.

Nederland, Amsterdam 20-01-2013. Concert van Solange in Bitterzoet. Solange Knowles is het zusje van popdiva Beyonce. Foto: Andreas Terlaak Andreas Terlaak

Pop

Solange, 19/1 Bitterzoet Amsterdam ***

Hun stemmen lijken wel een beetje op elkaar, maar Solange Knowles (26) kan niet genoeg benadrukken dat er grote artistieke verschillen zijn met haar beroemde oudere zus Beyoncé. Solange begon als danseres bij Beyoncé’s groep Destiny’s Child en debuteerde in 2003 met een album dat nadrukkelijk Solo Star werd gedoopt, om haar onafhankelijkheid van grote zus te onderstrepen. Op eigen titel werd Solange film- en tv-ster, model en medecomponiste van nummers met The Neptunes en, op haar tweede album Sol-Angel and the Hadley St. Dreams (2008), Cee-Lo Green. Hoe dan ook, Beyoncé bleef haar in succes en publiek profiel overschaduwen.

Eind 2012 gooide Solange het roer drastisch om met de plaat True, die haar oprechte liefde voor indiepop moest tonen. Ze werkte nauw samen met de Britse indierocker Dev Hynes alias Blood Orange, bekend geworden onder zijn singer/songwriternaam Lightspeed Champion. Hynes bracht haar muziek terug tot een kale sound met naar de jaren tachtig teruggrijpende drums en synthesizers. Indierock is het nog steeds niet, want op haar single ‘Losing you’ klinkt Solange als Madonna in haar slomere jarentachtig-hits. True verscheen op het label van Chris Taylor, de voorman van indiegroep Grizzly Bear.

Haar huidige tournee speelt zich af in rockclubs. Waar ze met gemak de grote zaal van Paradiso had kunnen uitverkopen, werd gekozen voor het krappe Bitterzoet. Daar hing meteen al een bijzondere „vibe”, zei Solange nadat ze met het slome ‘Don’t let me down’ de toon had gezet voor een avond met sfeervolle muziek op een traag tempo. Regelmatig toonde ze haar kunsten als danseres, met roboteske bewegingen in de groepsdansjes die ze aanvoerde alsof ze in een Michael Jackson-video optrad.

De galmende eightiesdrums en kitscherige synthesizervegen accentueerden de artistieke spagaat waarin Solange zich bevindt. Enerzijds wil ze hippe popmuziek maken, maar anderzijds zit ze met haar zwoele achtergrondzangeressen onlosmakelijk vast aan de sfeer van soul en r&b. Nu ze het hiphop-element in haar muziek helemaal achter zich lijkt te hebben gelaten, sluimerde haar optreden voort zonder een duidelijke spanningopbouw. Haar soulballade T.O.N.Y. kreeg een herkenningsapplaus, maar de ‘vibe’ in Bitterzoet loste steeds meer op in geroezemoes.

Pas na een klein uur kwam het tempo op gang bij haar huidige hitsingle ‘Losing you’. Haar zevenjarige zoontje met precies hetzelfde afrokapsel als mama danste erop mee en wekte ieders vertedering. Hoogtepunt van de avond was de Motownpastiche ‘Sandcastle disco’, geschreven met Cee-Lo Green en afkomstig van haar voorlaatste album waarop ze nog gewoon een pittige soulzangeres durfde te zijn. Veel te laat begon het optreden te dampen en te zweten; een toegift zat er niet meer in.

    • Jan Vollaard