Geen windmolens maar oerlandschap

Hou de zee vlak onder de kust vrij van windmolens. Anders ontstaat verdunning van de pure leegte, vindt Gerard Ugen.

Ons drukke, artificiële land ligt in schitterend contrast met een ongerept oerlandschap: de zee, dramatisch gescheiden door die ene lijn, de horizon. Beide ontlenen schoonheid aan elkaar.

Door industriële elementen als windmolens in dit zeepanorama te plaatsen – vlak voor de kust, waarvan nu in de politiek sprake is – ontstaat er een continuïteit van activiteiten van het land en verdunning van de puurheid van leegte. Door het ronddraaien van de molenwieken wordt het een rusteloze omgeving. Sommigen zullen misschien denken: ‘ja, maar er zijn ook schepen’. Inderdaad, maar het schip is onlosmakelijk met de wereld om ons heen verbonden, en is van voorbijtrekkende aard.

Wat hier in het geding is, is de kwaliteit van het afwezige. Afwezigheid is onzichtbaar en dus lastig verdedigbaar. Een kwetsbare kwaliteit, die gemakkelijk te grabbel is te gooien voor goedbedoeld kort gewin.

We hebben kunnen zien wat geldmotieven met de kwaliteit van ons leven hebben gedaan in het afgelopen decennium. Laten we een time-out nemen voordat we zoiets kostbaars in de waagschaal stellen. We zullen de schoonheid van het contrast tussen land en ongerepte zee pas missen als het weg is. Dan komt er een tijd van voor en na, zonder een weg terug.

Techneuten doen gewoon hun werk, vinden de meest optimale oplossing in termen van investering en effectiviteit. Hen valt weinig te verwijten. Het gaat om het kader dat we ze aanreiken. In die zin zijn we goeddeels afhankelijk van de gekozen politici.

Daarom moeten we onze politici helpen een visie te ontwikkelen. „De gevreesde horizonvervuiling [door windmolens] weegt niet op tegen het landsbelang” , aldus Jan Vos van de Partij van de Arbeid. „De PvdA wil prioriteit voor nearshore”, zei hij in deze krant.

Hij denkt het landsbelang te kennen, maar is dat ook zo? Hoe bepaalt hij dat? De geschiedenis heeft genoeg voorbeelden waarbij vanuit „het landsbelang” werd gehandeld. Dit heeft geleid tot grote rampen. Zorgvuldigheid is hier gewenst.

Het landsbelang is niet alleen uit te drukken in geld. Het is ook dat we kunnen genieten van onze omgeving, dat we kunnen uitwaaien, ons kunnen herpakken. Een ongeschonden zee helpt ons hierbij.

Het alternatief is te simpel voor woorden. Plaats de molens op de eerder vastgestelde twaalf mijl. Morrel daar niet aan. Leg tien kilometer meer kabel aan. Combineer de kabels. Heb een iets lager rendement op zee en een hoger ‘levensrendement’ op land. Dames en heren politici, neem beslissingen met visie. Hou op met dit gerommel in de polder.

Gerard Ugen is architect.

    • Gerard Ugen