Opinie

    • Youp

De Daltons

‘Het kan zoveel makkelijker”, zuchtte Rijkman Groenink in zichzelf toen hij de beelden van die Berlijnse bankroof via een professioneel gegraven tunnel bekeek en begon voor de zoveelste keer in zijn leven keihard te lachen.

De hoogste baas van de Amsterdamse Noord/Zuidlijn keek op dat zelfde moment ook wat meewarig naar zijn televisie. Hij mocht deze week vol trots aan het volk tonen dat ze na tien jaar boren met de honderden miljoenen kostende apparatuur een aardig gaatje geslagen hadden tussen Amsterdam-Noord en de Dam. En dan laat een stel bankrovers zien dat dat graven van een tunnel een fluitje van een cent is. Het leven is oneerlijk.

Ondertussen vroeg de directeur van de NS zich af of hij de Fyra-treinstellen van twintig miljoen per stuk misschien tweedehands kon slijten aan de Amsterdamse metro omdat het in die tunnels niet sneeuwt en er bijna nooit ijsklontjes op de rails liggen. En het traject is maar een paar kilometer lang, dus dat moet zonder al te veel vertraging kunnen, piekerde hij starend naar het grote gat op zijn begroting.

„Misschien kan ik die Berlijnse tunnel huren”, zuchtte Lance Armstrong tegen zijn vrouw. „Het is namelijk niet zo’n heel gek idee als ik voor een jaar of tien even geheel van de aardbodem verdwijn. En dan vraag ik of Hein Verbruggen mij elke dag een warme maaltijd komt brengen. Met als toetje gele vla om in de stemming te blijven. De medische verzorging laat ik over aan een oude Nederlandse neuroloog, die veel ervaring heeft met illegaal prikken en ook wel wat afzondering kan gebruiken.”

„Is dat handgegraven tunneltje niks voor ons?”, mijmerde Syl halverwege deze week tegen Raf. „Om onvindbaar te zijn voor al die enge Duitse Verlindes en Santegoedjes. Zelfs het NOS Journaal staat voor de deur!”

„Misschien is die tunnel iets voor mij!”, opperde de voorzitter van De Friesche Elf Steden, Wiebe Wieling, tegen zijn rayonhoofden, „dan ben ik de komende vorstperiode even van dat doorlopende mediageneuzel over iedere nanometer ijs af. Ik word gek van al die razende reporters met hun wapperende ijsmutsen, die hun reportage steevast beginnen met het cliché dat de Elfstedenkoorts hoog oploopt bij de doorgaans nuchtere Friezen. Vooral van dat ‘doorgaans nuchtere Friezen’ krijg ik jeuk!”

„Is dat Berlijnse tunneltje niks voor ons?”, opende de directeur van SBS6 de wekelijkse productievergadering, „dan maken we het programma Sterren dumpen in een tunnel, vullen die ruimte met zoveel mogelijk Ratelbanden, Kelly’s, Brardjes en ander derderangs showbizzspul, zegen tegen hen dat het dagelijks uitgezonden wordt en houden ze op die manier een half jaar gevangen. Natuurlijk zenden we het niet uit. Als compensatie voor al die shit die we de laatste jaren over Nederland hebben uitgeflikkerd. Een soort boetedoening. En door ze vast te houden, voorkomen we dat ze via een andere campingzender de ether verontreinigen! En wel of niet uitzenden scheelt bij ons bijna niks in de kijkcijfers!”

„Hoe duur is die tunnel?”, vroeg de voorzitter van de vereniging van Tilburgse psychologen, waarvan de leden met hun bij elkaar verzonnen kulonderzoeken toch ook niet meer echt vrolijk over straat durven. De andere leden reageerden enthousiast. „Gaan we heerlijk erotisch aan elkaars duimen zuigen en kijken wat er na een half jaar ondergronds onderzoek uitgekomen is. Er is vast wel iemand die onze resultaten wil publiceren!”

„Koop die tunnel en wel onmiddellijk”, baste Rutte tegen de partijtop van zijn eigen VVD. „Ik was een paar weken uit beeld, geen lettergreep verliet mijn mond, geen debatjes, geen interviews, gewoon lekker bij mijn moeder op de bank Heleen van Royen liggen lezen en we zijn weer de grootste partij van het land, dus nogmaals: kopen die tunnel en we maken er ons partijbureau van!”

En ikzelf? Ik wil het stukje tunnel ook graag hebben. Gewoon omdat ik zo verschrikkelijk veel van de Daltons hou. Zij zijn mijn absolute striphelden. In hen zit alles wat de mens zo mooi en kwetsbaar maakt: de wil om je te bevrijden en dat dat door je eigen stomme schuld nooit lukt.

    • Youp