Waar zat Shaffy graag op late uren?

Kleinkunstkenner Daan Bartels heeft de band tussen Ramses Shaffy en Amsterdam beschreven.

Naambordje van Shaffy, inmiddels verwijderd. Foto Daan Bartels

Aanbellen bij Ramses Shaffy kan niet meer. Zijn naam is slechts luttele dagen geleden weggepoetst van het naambordje aan de Herengracht 287 in Amsterdam, hoewel hij daar al jarenlang niet meer woonde. Zijn laatste levensjaren bracht de eens zo roekeloze robbedoes door in het Dr. Sarphatihuis, elders in de stad. Maar hij bleef tot zijn dood, in 2009, volhouden dat hij spoedig weer naar zijn oude huis zou terugkeren. En toen kleinkunstkenner Daan Bartels kortgeleden de foto’s maakte voor zijn vandaag verschenen boekje Langs kroegen en kardinalen, een speurtocht door het Amsterdam van Ramses Shaffy, was het naambordje nog als vanouds. Op dit adres zat Shaffy graag op late uren achter zijn vleugel, pal onder de slaapkamer van zijn bovenbuurman die daar overigens geen last van had. „Dan viel ik vredig in slaap”, vertelt deze.

Bartels schreef het boekje, waarvan hij gisteravond het eerste exemplaar aan Liesbeth List heeft overhandigd, omdat hij nieuwsgierig was geworden naar de locaties die in allerlei boeken over Ramses Shaffy vermeld stonden.

Zo ontdekte hij onder meer dat het legendarische artiestencafé Le Fiacre aan de Lange Leidsedwarsstraat, waar List ooit als beginnend zangeresje werd voorgesteld aan Shaffy, tegenwoordig de toeristenpizzeria O Sole Mio huisvest. De tocht begint bij de voormalige Toneelschool in de Marnixstraat, waar de eerder bij een pleeggezin in Leiden woonachtige jongeman in 1952 kwam studeren. Het tweede trefpunt is een bankje bij de Montelbaanstoren waar hem in diezelfde tijd de beginregels van ’t Is stil in Amsterdam invielen. En zo gaat het verder, naar het Vondelpark waar Shaffy na een lsd-trip „in hogere sferen” verkeerde, om te eindigen op de begraafplaats Zorgvlied waar de grafsteen van de held is getooid met de treffende oproep „Leef!”

Via welk traject deze bedevaart wordt gemaakt, wenst Bartels aan de lezer over te laten. „Ik heb er opzettelijk geen vastgelegde wandeling van gemaakt”, zegt hij. „Het is een speurtocht; een vaste route zou niet bij Ramses passen. Ga op pad, en zie maar waar je terechtkomt.”

www.hetlied.nl