Je eigen werk uitbesteden. Waarom niet?

Als 11-jarige bezorgde ik na schooltijd weleens NRC’s voor de buurjongen van een klasgenootje. Dat had die 16-jarige ‘krantenmanager’ slim bekeken. Door zijn bezorgopdracht uit te besteden verdiende hij een paar gulden per uur met niks doen. Nouja, met managen dan. Geen haan die er naar kraaide, want de kranten werden immers bezorgd.

Als 11-jarige bezorgde ik na schooltijd weleens NRC’s voor de buurjongen van een klasgenootje. Dat had die 16-jarige ‘krantenmanager’ slim bekeken. Door zijn bezorgopdracht uit te besteden verdiende hij een paar gulden per uur met niks doen. Nouja, met managen dan. Geen haan die er naar kraaide, want de kranten werden immers bezorgd.

Ongetwijfeld ben ik niet de enige. Ongetwijfeld zijn er ook nu duizenden schaduwbezorgers van kranten en tijdschriften. Daar is niets opmerkelijks aan. Toch werd een soortgelijke situatie deze week wereldnieuws. Een Amerikaanse programmeur bleek al jaren zijn werk-in-loondienst uit te besteden aan een Chinees bedrijf.

Verizon, het beveiligingsbedrijf dat erachter kwam, dacht eerst aan een hack. Maar de sluwe medewerker had gewoon zijn inlogsleutel (VPN token) naar een Chinees opgestuurd. Die logde keurig op tijd in via het account van de Amerikaan. ‘Bob’, zoals de veertiger genoemd wordt, kreeg kwartaal na kwartaal goede beoordelingen. Hij stond volgens de beveiligers die inzage kregen in het personeelsdossier bekend als ‘de beste ontwikkelaar in het gebouw’. Verizon heeft aanwijzingen dat Bob meer banen uitbesteedde. Een bezigheid waarmee hij honderdduizenden dollars per jaar incasseerde.

Bob is ontslagen. Terecht, want zijn werkgever was niet op de hoogte van dat heimelijke outsourcen. Toch wordt hij door velen als held gezien. Een voorbeeld voor moderne werknemers, aldus columnist Steven Poole in The Guardian. Hij argumenteert dat het uitbesteden van taken een geroemd bedrijfsmodel is, dat managers daar bonussen voor krijgen en dat het daarom eigenlijk heel wrang is dat individuele werknemers geen ‘bedrijfje’ mogen spelen. De werkgever exploiteert continu haar medewerkers, maar de medewerkers mogen niet het bedrijf exploiteren. “Steek je deze grens over dan roep je de toorn over je af.”

Zo bezien is de actie van Bob niet alleen een interessante beveiligingscasus, maar ook een handreiking voor efficiënter werknemerschap. Tot zijn ontmaskering gold Bob namelijk als de beste programmeur in het bedrijf. Eén die inzag dat zijn werk voor een vijfde van zijn salaris gedaan kon worden. Goede kwaliteit tegen lage kosten, dat wil toch elke werkgever?

Volg de auteur op Twitter

    • Steven de Jong