Dé val bij Wie is de mol - discreet in beeld of sensatie?

Op de vijfde opnamedag van Wie is de mol brak deelnemer Janine Abbring een ruggewervel. Ze sprong in Zuid-Afrika van een klif van elf meter in het water, kwam ongelukkig terecht en de ruggewervel werd verbrijzeld. Gisteren was het, opvallend discreet in beeld gebracht, op televisie te zien.

Janine Abbring vlak voor haar sprong. Screenshot van Wie is de mol

Op de vijfde opnamedag van het dertiende seizoen van programma Wie is de mol brak deelnemer Janine Abbring een ruggewervel. Gisteren was haar val op televisie te zien en de kijkcijfers waren hoog. Van dit soort sensatie houden veel televisiekijkers (denk: Patty Brard bij Sterren springen), maar dit keer kwam de val opvallend discreet in beeld.

Van 1 april 2009 tot begin maart 2011 was Abbring een van de Jakhalzen bij het televisieprogramma De wereld draait door. Daarna ging ze aan de slag bij het programma Vroege Vogels, op televisie en radio. Het was al langer bekend dat Abbring gewond was geraakt - sinds 13 juni 2012. Ze sprong in Zuid-Afrika van een klif van elf meter in het water, kwam ongelukkig terecht (omdat ze haar rug hol trok, niet omdat er iets in het water lag) en de ruggewervel werd verbrijzeld.

Ze zal uiteindelijk wel herstellen, maar lag zes weken in een ziekenhuis in Zuid-Afrika, revalideert nog steeds en, schrijft NRC’s Hans Beerekamp vandaag in de krant voor de rubriek Zap, ze “zal bij yoga nooit meer haar tenen kunnen aanraken”. Van een stukje rib werd een nieuwe ruggewervel gefabriceerd.

Woensdag zei Janine Abbring in Pauw & Witteman dat de aflevering gisteren op televisie te zien zou zijn. Dat wekt nieuwsgierigheid en was behoorlijk goed voor de kijkcijfers. Het was het best bekeken programma van de avond: 2,19 miljoen mensen bekeken de aflevering, vorige week waren dat er 2,15 miljoen. Vorige week was al een record voor het programma. Abbring zelf over de uitzending:

Twitter avatar JanineAbbring Janine Abbring Daar ging ik. En toch huilen. Joe.

Sterren vallen

Incidenten trekken kijkers, leert de televisie ons al tijden. Kijk maar naar Sterren springen op zaterdag, met de val van Patty Brard:

Of het binnenkort te starten vervolg, waarin sterren schansspringen. Het is eigenlijk gewoon wachten tot er iets misgaat:

Beerekamp schrijft vandaag over het fenomeen:

“Je kunt je afvragen of dat voyeurisme van dezelfde aard is als bij een programma als Sterren springen op zaterdag (SBS6) of het voor volgende maand aangekondigde Vliegende Hollanders - Sterren op de schans op dezelfde zender.

Laat ik louter voor mezelf spreken: ik vind het nooit leuk om te zien hoe mensen struikelen, zich bezeren of zich te pletter rijden.”

Maar voor deze val werd met grote discretie in beeld gebracht, constateert Beerekamp. Dat komt ook doordat, zoals Abbring eerder in een interview zei, iedereen zijn camera direct neerlegde om toe te snellen voor hulp. De bezorgdheid oversteeg een eventuele roep om sensatie. Bekijk hier de hele aflevering:
Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.

Des te opvallender is dat de consequenties van de val zo indiscreet zijn, zegt Beerekamp:

De val zelf werd gelukkig met grote discretie in beeld gebracht, de consequenties in het geheel niet. Ik was vooral benieuwd hoe zo’n stom ongeluk (er is geen enkele reden aan te nemen dat niet alle voorzorgen in acht genomen waren) uit zou werken op de andere deelnemers, van wie één (‘de mol’) heimelijk alle opdrachten tracht te saboteren.

Maar van de montage van de gebeurtenissen in het spel na de noodgedwongen exit van een van de BN’ers begrijp ik nog minder dan van Sterren springen. Janine Abbring had die dag nog in de camera gezegd wat een leuke en hechte groep het was, zodat je niemand verdenken kon: “Je hoopt dat er wat soapsterretjes tussen zitten en een doorgesnoven muzikant, maar nee hoor, dit is gewoon hel.”

Van de vriendengroep zegt alleen Paulien Cornelisse kort dat ze Janine zal missen en dat ze het verschrikkelijk vindt. Daarna gaat iedereen gewoon door met het spel, jaagt op jokers en maakt enveloppen open. Geen chagrijn, geen aangeslagenheid of verdriet, geen rebellie, geen empathie. Wat een professionals!

Ik geloof er niets van en denk dat omwille van het spelscenario de werkelijkheid totaal kunstmatig is geworden.

De val was in ieder geval behoorlijk echt. Misschien juist wel omdat de sensatie het eens niet won van de werkelijkheid. Rest de vraag: hoe gevaarlijk mag televisie zijn?