Te veel bekentenissen kan Lance miljoenen kosten

Lance Armstrong zal aan Oprah dopinggebruik bekennen. Maar zijn speelruimte is klein, door dreigende claims en vervolging voor meineed.

Armstrong in gesprek met Oprah, afgelopen maandag in z’n woonplaats Austin. Foto AP

Hoe zullen erevoorzitter Hein Verbruggen en voorzitter Pat McQuaid van de internationale wielerunie UCI het gesprek vannacht volgen? Eindelijk horen ze wat Lance Armstrong precies aan interviewster Oprah Winfrey heeft verteld. Dat de UCI wist van zijn dopegebruik, zoals Amerikaanse media eerder deze week berichtten? „Geen commentaar voordat we de gelegenheid hebben gehad om zijn veelbesproken interview met Oprah Winfrey te zien”, luidde de ongewoon snelle reactie van de UCI.

Speculaties genoeg, sinds het gesprek tussen Winfrey met Armstrong maandag werd opgenomen. „Hij bekent”, onthulde de interviewster alvast tegen zender CBS. Kon hij anders? Zeven Tourzeges kwijt, levenslang geschorst, sponsors weg, imago verwoest, tot zijn eigen kankerstichting Livestrong toe. Sinds in augustus het vernietigende rapport van het Amerikaans antidopingagentschap Usada verscheen, zweeg Armstrong. Kan een late bekentenis zijn val nog stoppen? Er dreigt een wirwar van miljoenenclaims. Categorisch ontkende hij jarenlang dope te hebben gebruikt, zelfs onder ede. Het maakt zijn speelruimte nu beperkt.

Ex-ploeggenoot Floyd Landis beweert sinds 2010 over hard bewijs te beschikken dat Armstrong bij hun door staatsbedrijf US Postal gesponsorde ploeg de Amerikaanse overheid heeft opgelicht door doping te gebruiken. Al te grif bekennen kan The Boss een boete kosten van tegen 100 miljoen dollar, volgens The Wall Street Journal evenveel als zijn totale vermogen. Klokkenluider Landis, die in 2006 zijn Tourzege kwijtraakte wegens doping, zou recht hebben op een derde van het bedrag. Op de fiets vermorzelde Armstrong dergelijke vijanden meteen. Nu is hard terugslaan te gevaarlijk. Dus schijnt hij toenadering te zoeken tot Landis en biedt hij de overheid volgens CBS 5 miljoen dollar compensatie. En hij stelt zich beschikbaar als getuige.

Verder dreigt een claim van 1,5 miljoen euro door de Britse krant The Sunday Times, die in 2004 een proces verloor wegens een artikel waarin Armstrong werd beschuldigd van doping. Verzekeraar SCA vindt dat het de renner ten onrechte een bonus uitkeerde voor zijn Tourzeges en eist 12 miljoen dollar. Het geld is niet eens zijn grootste zorg. In een eerdere arbitragezaak in 2006 verklaarde Armstrong onder ede dat hij geen dope had gebruikt. Expliciet stelde hij nooit bloedtransfusies te hebben ondergaan. Meineed? Volgens juristen is de zaak na vijf jaar verjaard. Maar het lijkt veilig bij Oprah niet te expliciet in te gaan op dopingmethodes.

De verdediging tegen claims en meineed is één, maar Armstrong (41) heeft bij Oprah ook wat te winnen. Volgens zijn omgeving wil hij graag weer uitkomen in sportwedstrijden. Vóór zijn schorsing was hij succesvol als triatleet. Een bekentenis kan er toe leiden dat zijn levenslange schorsing wordt verkort. Volgens de code van het wereldantidopingagentschap WADA is een strafvermindering van 75 procent mogelijk als een sporter naast zijn eigen volledige bekentenis een ‘significante bijdrage’ levert in de strijd tegen doping. Zo kregen zijn oud-ploeggenoten slechts een minieme schorsing omdat ze tegen Armstrong getuigden.

Het is onwaarschijnlijk dat Armstrong collega-renners erbij zal lappen. Hooguit zal hij zich verdedigen tegen het beeld dat hij anderen tot doping heeft aangezet, zoals zijn ‘verraders’ in het Usada-rapport verklaren. Met de UCI ligt het anders. In dat rapport staat veel te lezen over de bijzondere verhouding tussen de bond van de opeenvolgende voorzitters Verbruggen en McQuaid en de beste ronderenner van zijn generatie. Onder meer dat Armstrong de UCI 125.000 euro ‘schonk’ nadat bij een dopingtest in 2001 epo zou zijn gevonden. Wist de UCI overal van?

Armstrong rekende tot het laatst op steun van de UCI, toen Usada hem in juni beschuldigde van doping. Maar voorzitter McQuaid besloot in oktober het rapport plus de strafmaat integraal over te nemen. Waarom zou Armstrong de UCI nog buiten schot houden? Dat geldt ook voor de verantwoordelijken bij US Postal. Niet voor niets becijferde een van zijn advocaten dat het bedrijf over de jaren 2001 tot 2004 een rendement van meer dan 300 procent had behaald. Niet zeuren over claims dus.

„Lance zal enorm opgelucht zijn als hij bekend heeft”, voorspelt Tyler Hamilton, oud-ploeggenoot van Armstrong die zelf in zijn boek The Secret Race een nietsontziend beeld schetste van doping in het profpeloton. Maar Armstrong bekent niet alleen voor zijn eigen gemoedsrust. Echt opgelucht zal hij pas zijn als zijn financiële imperium is gered, als de dreiging van rechtszaken is geweken. En als hij eindelijk weer in competitieverband kan sporten.

    • Maarten Scholten