Rot fruit

Stel ik heb een groentekraam. En hoewel mijn passie voor groente en fruit een kolossale is, blijk ik toch allemaal rotte peertjes en verlepte spinazie in m’n bakken over te houden.

„Kan gebeuren”, roepen mijn twee buren op de markt. „Het is crisis, en dan blijf je nu eenmaal met rotzooi zitten. Maar gelukkig staat de overheid garant. Die vist al het rotte fruit en alle verlepte groente uit jouw bakken en maakt daar een nieuwe groentekraam van. Daar komt een groot bord boven: Bad Fruit & Vegetables. Rot fruit, verlepte groente! En de staat betaalt wel, haha!”

Maar de staat is het beu om almaar groenteboeren te redden, dus komt die met een nieuw plan: de andere groentekramen gaan dat rotte fruit opkopen.

Als die anderen zich daar morrend bij hebben neergelegd, komt er een marktmeester uit Brussel die het plan blokkeert. Wie zelf gered is, mag geen anderen meer redden, is de redenatie. Dan helpt de lamme de blinde en zijn we nog verder van huis.

Brussel bedankt. Nu zal de belastingbetaler het rotte fruit moeten opkopen. Alstublieft, belastingbetaler: u krijgt van ons een bad bank met alle rommelleningen van SNS.

Rot fruit valt niet zomaar uit de lucht. SNS negeerde stug de waarschuwingen voor verlies op foute vastgoedleningen. Het toezicht faalde, hoor je dan altijd. Alsof het om een computerstoring gaat.

Waarom niemand die toezichthouders vervolgens met hun smoelen in die beschimmelde bakken fruitdrap en wondvocht duwt, hoor je dan weer niet. De toezichthouders blijven buiten schot en de SNS-baas krijgt straks een vertrekbonus van een paar miljoen, voor een leuke zeiljacht naast dat van Rijkman Groenink aan de baai van Saint-Tropez.

Jawel, straks klinkt overal het even voorspelbare als terechte gemopper weer. Al die graaiers, terwijl de hardwerkende Nederlander… enzovoorts.

Het plan om eindelijk de bankensector zelf te laten meebetalen aan de val van een prutscollega had die klaagzangen kunnen smoren. De Brusselse blokkade draait er het volume van omhoog. Sterker nog, ze levert er nog een extra doelwit bij: al die arrogante geldkloppers in Brussel.

    • Christiaan Weijts