Ingreep

Ze werkt op de afdeling Communicatie, de verwarde cavia. Kort feuilleton over haar leven en lotgevallen.

De verwarde cavia had een dag vrij genomen om naar het ziekenhuis te gaan. Er moest een kleine ingreep plaatsvinden. „Niets ergs!” had ze de dag ervoor tegen haar collega’s van de afdeling Communicatie geroepen. Alles waarvoor een dokter een vagina in moest, vond de cavia, daar kon je maar beter overheen praten. Cynthia had natuurlijk meteen geroken dat er iets aan de hand was, en ze had de cavia gecornerd in de pantry. „Heej... Heej!” zei ze, en sloeg een arm om de cavia heen. „Meissie... wat is er nou toch aan de hand?” Cavia had geen zin om te huilen maar op deze manier was er natuurlijk geen ontkomen aan. Zachtjes begonnen de tranen te stromen. Haar vacht werd nat. „Heej...” zei Cynthia nog een keer. „Lamaar”, snifte de cavia. „Het is gewoon een beetje persoonlijk.”

Maar aan het eind van de dag stopte het gesprek ineens toen ze binnenkwam. Cynthia keek schuldbewust en de rest van de afdeling had duidelijk geconcludeerd dat Cavia ernstig ziek was. Zo erg was het nou ook weer niet, maar Cavia besloot er dan maar het beste van te maken en de sympathie die haar ten deel viel ten volste uit te buiten.

Er werden bonbons aangerukt. En echt lekkere koffie van het koffietentje om de hoek. Het werd uiteindelijk een gezellige middag. Pas toen Erna (van Human Resources) begon over haar tante die nooit meer uit de narcose was wakker geworden, werd Cavia weer droevig. „Narcose is een sluipmoordenaar”, zei Erna. Ze merkte niet dat iedereen haar priemend aankeek.

De cavia liep door de sneeuw naar het ziekenhuis. Wat als ze inderdaad niet meer wakker werd uit de narcose? Ze probeerde het leven, nu ze het nog had, wat meer te waarderen. Dat lukte maar matig.