Fluwelen flow in frisse jazz

Jazzvocalist Jose James tijdens North Sea Jazz in 2008 Foto Andreas Terlaak

jazz Jose James: No Beginning, No End

Vanaf zijn debuut The Dreamer in 2008 kwam de muziek van de Amerikaanse zanger Jose James aan: de flexibiliteit van jazz, de langs soul en hiphop razende jazzscats, nergens clichés en vooral gloeiende improvisaties.

De hiphop is voor hem een vertrekpunt. Maar er is ook een zoetgevooisde kant met slaapkamersoul. In beide gevallen zijn ze gepland op intelligente ritmepatronen. En dan zijn er de meer traditionele jazzbewerkingen van James: zo voorzag hij Equinox van Coltrane al op zijn zeventiende van eigen tekst.

Jose James (35), zoon van een Ierse moeder en Panamese vader, is bepaald geen druktemaker. Eerder een ‘jazzhomie’ met zijn lome uitstraling. De laatste jaren heeft de door de invloedrijke dj/platenbaas Gilles Peterson ‘ontdekte’ zanger zich weten te ontwikkelen tot een zelfbewust performer, die elk concert een vanzelfsprekend soort kwaliteit biedt. Indrukwekkend in fluwelen flows: hij vertraagt en versnelt, dirigeert met een zachtromig laag stemgeluid de melodielijn en houdt perfect controle.

Zijn eerste album voor het jazzlabel Blue Note markeert die groei: zijn frisse jazz stoot nu echt door naar de top.

Op No Beginning, No End heeft de zanger alle vrijheid genomen om te variëren in stijlen. In twaalf nummers laveert hij van jazz, neo-soul tot zelfs een meer singer-songwriter hoek met akoestische gitaar. Daardoor klinkt de zanger steeds weer anders, al wordt de basis voor zijn muziek wel vaak gevormd door een slow jam van Fender Rhodes en jaren-zeventig-baslijnen.

Zoals het groovy nummer Trouble, met een wat klassieke bluesfunk baslijn van sterbassist Pino Palladino, heldere blazers, en pianist Robert Glasper. Belangrijke motor is ook de Londense drummer Richard Spaven, die veel nummers voorziet van pittig tegendraadse ritmiek.

De vredesboodschap Sword And Gun met zangeres Hindi Zahra, met percussieve handritmiek en dansende melodieën, staat tamelijk op zichzelf. Het mooiste zijn de songs die zich uitvouwen als vlinders uit een cocon. De pianoballade Tomorrow, geschreven door Amp Fiddler, heeft alles weg van een klassieker waarin James zacht emotioneel woorden van troost en liefde zingt.