Een galerie als vintage discounter

François Curlet: Vintage Discounter. T/m 26 jan in Galerie Micheline Szwajcer, Verlatstraat 14, Antwerpen. Inl: www.gms.be. Op 27 febr. opent in het Palais de Tokyo in Parijs de solotentoonstelling ‘Fuga’, met werk van Curlet. ***

Hij breide een vlag voor onderknuppeltje Charlie Brown, liet een struisvogel paraderen over gestold beton, verleidde als snoepgenie Willy Wonka het publiek met chocoladerepen waarvan misschien wel één met een gouden wikkel. Hij bedacht richtingborden voor maanwandelaars, persifleerde reclameslogans, liet Salvador Dalí via een trompetschelp tot ons spreken, haalde oude spullen uit elkaar en maakte er iets nieuws van.

De in 1967 in Parijs geboren en in Nederland helaas nog zo goed als onbekende kunstenaar François Curlet is een man van vele talenten en gedaanten: hij tekent, maakt beelden, video’s, werkt met textiel, plastic, afval, koopt gebruikte voorwerpen op en geeft ze een nieuw leven. De rode draad die alles verbindt, is niet in één woord te vangen. Noem het een sfeer van vervreemding waarin Curlet je onderdompelt, het is een continu op je vingers getikt worden, omdat het hypermodern is wat de kunstenaar doet maar tegelijkertijd refereert aan vroeger.

In het Parijse Palais de Tokyo opent volgende maand de eerste solotentoonstelling van Curlet waarop assemblages, installaties en ‘gewone’ werken uit de laatste twintig jaar bij elkaar komen. Nu is bij Curlets vaste galerie Micheline Szwajcer in Antwerpen alvast een voorproefje te zien.

De voorste galeriezaal is omgetoverd tot een ‘Vintage Discounter’ met knalkleurige, meer of minder herkenbare logo’s van bedrijven en merken. Kom je dichterbij, dan blijken de glanzende logo’s rafeliger en smoezeliger dan de grote pop-artmeesters van weleer nastreefden. Waar Warhol Brillo Boxes en Campbell’s soepblikken exact kopieerde en ze tot esthetisch perfecte, maar levenloze beeldmerken maakte, daar bevrijdt Curlet ze juist uit hun anonimiteit. Hoe? Door ze op te bouwen uit materiaal met een historie. Voor de beeldmerken in Antwerpen stroopte Curlet de Emmaus-winkels af en kocht afgedankte tafels op. De tafelbladen sloopte hij eraf, hij verzaagde ze, en zie: het truttigste laminaat en triplex verandert in een prachtig Lidl-logo. Er ontstaat een schitterende Colruyt, een fijnzinnige Aldi. Kom je dichterbij, dan vallen pas de scheuren en gaten in de tafelbladen op. Dan pas herleid je het hemelsblauwe en bruine streepwerk van de Aldi tot de tafels met boomnerfmotief, die decennialang in scharrige cafés, frietzaken en gewoon thuis in de keuken dienst hebben gedaan. En ja, dus zit er ook een uitgekauwd propje papier verstopt in een van de gaten van een schroef.

    • Lucette ter Borg