Winterkermis

Peter R. de Vries keek uit het raam en twitterde: „Ik haat sneeuw in Nederland. En als het in het buitenland sneeuwt… ga ik er niet naar toe.” Je vraagt je toch af hoe dat werkt in dat hoofd. Die ziet een sneeuwvlok en heeft meteen een mening waar iedereen een mening over heeft.

Er was een file, de langste ooit. Langs de snelwegen, op de stations en bij de basisscholen stonden verslaggevers, de sukkels van de redacties, erop uitgestuurd om voorspelbaar nieuws binnen te hengelen. De treinen waren vertraagd en overvol. Vergaderingen werden verzet. In Breda was een sneeuwballengevecht. En bij Rijkswaterstaat werkten ze met man en macht om de wegen begaanbaar te houden. Voorlopig hoogtepunt: Een man met een beslagen bril die tegen RTL Nieuws zei dat hij ondanks alles toch trots was dat hij erbij was, in de langste file ooit.

Het goede nieuws – bron Piet Paulusma, SBS – was „een knoeper van hogedrukgebied” gevolgd door de mededeling dat het winters blijft, waarmee de jaarlijks terugkerende winterkermis officieel werd aangeslingerd.

Binnenkort geen Lance Armstrong, Syrië, economische crisis, bultrug of polsbandjes tegen pesten meer, maar verplicht op alle zenders kijken en luisteren naar Erben Wennemars, Erik Hulzebosch, alle andere schaatsers, ijsmeesters en weerdeskundigen.

En met een beetje geluk weer het dagelijkse IJsjournaal van de EO waarin Tijs van den Brink en Jeroen Snel oeverloos mogen leuteren over ijsdiktes, warme mutsen en klunen. Met onder in beeld een streamer met handige wintertips. Dat je bij strenge vorst het beste een stuk karton onder je ruitenwissers kunt doen bijvoorbeeld.

We kennen de winterverhalen inmiddels van buiten, maar blijven ze jaar na jaar herhalen. Van Friezen die in 1963 met afgevroren voeten over de finish van de Elfstedentocht kropen. Dat Henk Angenent in 1997 ter hoogte van Bartlehiem een zak puddingbroodjes at. Dat je als je in een wak valt heel hard moet schreeuwen. Dat Friezen gastvrij zijn. Dat er in de oorlog gewoon geschaatst werd. Dat je bij min twintig je neus moet afplakken met tape. Dat Herbert Dijkstra zijn reukvermogen verloor door een bevroren neus. Dat je een zeem in het kruis van je schaatspak moet naaien.

De tijd van ‘Temperatuur daalt, schaatskoorts stijgt’ is weer aangebroken. Een gezellige tijd voor de Nederlanders, want dan hopen en bidden ze massaal voor hetzelfde.

En wee degene die daar een afwijkende mening over heeft, zoals Mart Smeets die vorig jaar op het hoogtepunt van de gekte verkondigde dat hij de Elfstedentocht eigenlijk maar ‘een commerciële kermis’ vond. Die kon zelfs van Peter R. de Vries de kolere krijgen, want meneer is dan wel tegen sneeuw, maar niet tegen ijs.

Ter geruststelling voor de rest: er komt ieder jaar weer een dag dat de Elfstedentocht niet door gaat. Peter R. de Vries zal ongetwijfeld twitteren wanneer het volgens hem lente is. En wat hij daarvan vindt, natuurlijk.