• Ik

Spijt

In de bibliotheek liep ik met mijn boeken naar de balie. Ik voerde de gegevens in en las op het display dat er nog een boete van vier euro openstond. Daarna verscheen een keuzemogelijkheid. Bovenaan stond ‘Zeg dat het je spijt.’ Verbijsterd drukte ik op ‘ja’. Want het is inderdaad niet netjes, te laat inleveren.

In de bibliotheek liep ik met mijn boeken naar de balie. Ik voerde de gegevens in en las op het display dat er nog een boete van vier euro openstond. Daarna verscheen een keuzemogelijkheid. Bovenaan stond ‘Zeg dat het je spijt.’

Verbijsterd drukte ik op ‘ja’. Want het is inderdaad niet netjes, te laat inleveren. Ik vond het nogal dwingend verwoord, dat wel. Was dit een nieuw beleid? Werden mensen voortaan op hun verantwoordelijkheid gewezen? En zouden er mensen zijn die de vraag met ‘nee’ beantwoorden? Pas toen viel mijn oog op de vraag onder de kop: ‘Wilt u dit nu betalen?’ Op dat moment schoot mij de titel van het te laat ingeleverde boek te binnen.

josien de graaf

    • Ik