Organisatie Inktspotprijs is niet professioneel

De regels voor de gisteren uitgereikte Inktspotprijs zijn compleet onduidelijk, vindt Ruben L. Oppenheimer.

Gisteravond werd voor de negentiende keer de Inktspotprijs uitgereikt. De prijs wordt gezien als de belangrijkste vakprijs voor politiek tekenaars in ons land. Daar valt echter iets op aan te merken, namelijk dat de reglementen voor deelname en de criteria waaraan de winnaar moet voldoen knap onduidelijk zijn.

Toen ik vorig jaar tweede werd, vertelde juryvoorzitster Ghislaine Plag mij ongevraagd dat ze vond dat ik de prijs had verdiend, maar dat ‘de oudere heren’ in de jury van mening waren dat hun generatiegenoot Woldhek aan de beurt was. Soit. Leuk voor Siegfried Woldhek, hij verdient het; ik ben naast collega ook fan. Het is geen ramp om de Inktspotprijs voor het negende jaar op rij niet te winnen. Maar toen bleek dat er na eerste publicatie in de krant nog aan de winnende prent was geknutseld, besloot ik de organiserende stichting Pers & Prent eens te vragen wat eigenlijk de spelregels voor het inzenden van een tekening zijn.

Ik vroeg mij niet alleen af of aanpassingen aan tekeningen na publicatie toegestaan zijn, maar in dit licht ook wat de organisatie eigenlijk onder ‘publicatie’ verstaat in een tijd dat papier steeds vaker plaatsmaakt voor beeldscherm. Simpel gevraagd: komen online publicaties, bijvoorbeeld op een weblog of Facebook, ook voor deelname in aanmerking?

Als antwoord kreeg ik een mail van oprichter/voorzitter Hans IJsselstein Mulder waarin stond dat ik een slechte verliezer ben. Misschien waar, maar geen antwoord op mijn vragen. Dat antwoord kwam er ook niet meer, want inmiddels is IJsselstein Mulder helaas overleden.

Ik had gehoopt dat zijn opvolgers een professionelere benadering van de belangrijkste prijs voor politiek tekenaars zouden nastreven, maar er is vooralsnog niets veranderd. Wel vond er een hevige mailwisseling plaats over de te kiezen locatie voor het diner na afloop van de uitreiking.

Ik realiseer mij dat ik op deze manier mijn kans op toekomstig succes tot nul reduceer, maar ik wil toch het volgende zeggen. Als de Inktspotprijs enkel een excuus is om elkaar eens per jaar te zien en bij toerbeurt een collega in het zonnetje te zetten, zonder duidelijke regels, is dat natuurlijk prima – maar communiceer dat dan ook zo naar buiten en doe niet of het een goed georganiseerde vakprijs met voor iedereen duidelijke spelregels is.

Ruben L. Oppenheimer is politiek tekenaar en illustrator voor onder andere nrc.next.

Wie dan wel heeft gewonnen? Pieter Geenen: pagina 22

    • Ruben L. Oppenheimer