Derks excelleert in razendsnelle actualiteit

Cabaret

Van Nature, door Pieter Derks. Gezien: 15/1 Kleine Komedie, Amsterdam. Tournee t/m 21/5. Inl: humstu.nl ****

Onmiddellijk ging het gisteravond over Lance Armstrong, en wat hij al dan niet tegen Oprah Winfrey zou hebben gezegd. Meteen daarna over het Franse optreden in Mali. En toen – via een gehaaid bruggetje over vrouwenonderdrukking – over het nieuwe SGP-beleid. Pieter Derks excelleert, kortom, in razendsnel actualiteitencabaret.

Eerder maakte hij al drie programma’s als vaardig conferencier, die soms echter zo vederlicht waren dat er niet veel van overbleef. Maar nu hij wekelijks een vaak rake miniconference houdt in De Wereld Draait Door, lijkt hij ook in het theater zijn beste vorm te hebben gevonden. Als een vriendelijk ogende, slimme doordenker die niet alleen veel spitse grappen maakt, maar ook een verrassende draai kan geven aan alles wat logisch lijkt. Een douchedenker noemt hij zichzelf, die soms wel twintig minuten onder de douche staat om te bedenken wat hij voor het milieu kan doen.

Derks vertoont hier zodoende, mede dankzij regisseur Jessica Borst, een herstart waarin hij zwaar en licht met meesterhand in evenwicht houdt en zelfs met ogenschijnlijk groot gemak weet te verbinden. Bijvoorbeeld als hij constateert dat Marco Borsato gelijktijdig actie voert voor War Child en meewerkt aan de kindertalentenjacht The Voice Kids – het één bestrijdt het verwoesten van kinderlevens en het ander stimuleert dat. En ook als hij ruimte geeft aan zijn onmiskenbare engagement, is hij in staat zijn woordkeus luchtig te houden. Hij zet zich af tegen een berekenende wereld waarin iedereen zit op te tellen hoeveel likes hij oogst en waarin „het alleen nog maar vrede is omdat oorlog duurder is”.

Zo maakt de 28-jarige Pieter Derks zich met dit vierde programma tot een cabaretier die op den duur een serieuze kandidaat gaat worden voor de oudejaarsconference.