Wat je met de wereld aan moet

“Ik heb genoeg van het nieuws.”

“Hoe bedoel je, je hebt genoeg van het nieuws?”

“Ik heb er gewoon genoeg van. De nieuwsberichten in de krant, op internet, op Twitter, op de radio, de televisie. Ik heb er geen zin meer in om de hele dag dezelfde berichten te horen en om vijf minuten later het commentaar op de berichten te lezen. Het lijkt over van alles te gaan, maar nooit echt over de dingen waar het om gaat.”

“Waar gaat het volgens jou dan over?”

“Nergens over.”

“Nee, ik bedoel; waar moet het volgens jou over gaan?”

“Over mensen.”

“Het nieuws gaat toch bijna altijd over mensen?”

“Ik weet het niet.”

“Je weet het niet?”

“Het is gewoon zo veel van hetzelfde.”

“Nu sla je een hele andere weg in. Dat er veel van hetzelfde is zegt meer iets over de keuzes die jij maakt dan over het nieuwsaanbod.”

“Er is teveel. En zoveel onzin.”

“Vind je het niet een beetje decadent om genoeg te hebben van het nieuws en dan ook nog te beweren dat het nergens over gaat?”

“Misschien. Ja. Natuurlijk is dat zo.”

“Maar?”

“Ik wil andere dingen weten.”

“Je bent eisen aan het stellen aan het nieuws.”

“Nee. Ik wil niet aan de buitenkant leven, ik wil er middenin staan.”

“Kom op, zeg. Wat heb jij?”

“Het komt door mijn oma.”

“Wat is er met je oma?”

“Ik was laatst bij haar op bezoek. Ze lag in bed, ik zat naast haar op een stoel. Aan de muur hangt al jaren een reusachtige kaart van de wereld. Mijn oma keek een paar seconden heel geconcentreerd naar de wereldkaart. Daarna zei ze: “Zo, zo. Dus dat is nou de wereld?”

    • Maartje Wortel