Slobbertruien, ruitjesbroeken

De mannencollecties voor dit najaar zijn veilig en klassiek. Modehuis Prada verhief ‘normaalheid’ tot thema en wist juist daardoor te verrassen.

PHOTO © TEAM PETER STIGTER FILENAME IS DESIGNER NAME FALL/WINTER 2013

„Mode”, zo ronkte het persbericht dat zaterdagochtend op de stoelen lag bij de show van Ermenegildo Zegna, „kan vaak bogen op een visionaire ader, die het zaadje plant voor verandering en evolutie.”

Mocht dat al waar zijn, dan was daar de afgelopen dagen tijdens de mannenshows in Milaan weinig van te merken. De modehuizen zetten voor najaar 2013 vooral in op veilig, klassiek en vertrouwd: veel pakken, veel grijs, veel geklede jassen en veel bekende thema’s.

Het moet gezegd: het klassieke pakkenlabel Zegna was een van de weinige merken die hun best deden iets nieuws te laten zien. Jasjes waren langer en breder dan voorheen, de hogere taille werd geaccentueerd door cumberbunds, er waren grappige gewatteerde spencers en in veel van de stoffen was zijde verwerkt, wat zorgde voor glanseffecten.

Heel spannend of modieus wilde de show echter niet worden; de blik gleed net iets te vaak naar Stefano Pilati, die op de eerste rij zat in een krijtstreeppak waarvan de broek een verlaagd kruis had. De gewezen hoofdontwerper van Yves Saint Laurent begint volgende maand bij Zegna. Het is te hopen dat hij echt wat teweeg gaat brengen bij het huis.

Bij Dolce & Gabbana werd de collectie geshowd door Siciliaanse amateurmodellen, die ernstig en trots over de catwalk liepen. Het zou een verrassende casting zijn geweest, als dezelfde mannen vorig seizoen niet ook al waren ingehuurd. De collectie was eveneens een herhaling van zetten: zwarte pakken en jasjes en jassen met barokke bloempatronen. Als Siciliaans thema van het seizoen – de geboortegrond van Domenico Dolce is al een paar jaar de grote inspiratiebron – was dit keer gekozen voor het katholieke geloof: op veel kleren was een madonna afgebeeld, net als vorig seizoen bij het Franse Givenchy. Fris was wel de combinatie van hoge bandplooibroeken met wijde, vierkant gesneden tops.

Het Britse Burberry viel ook terug op een bekende formule: grijze mannenpakken met een coole, typisch Britse snit, militair gesneden jassen, en iets extra’s. Dat extra’s bestond ditmaal voornamelijk uit dierenprints, die terugkwamen op jassen, tassen en schoenen. Gucci kwam met luxe pakken en jassen die hier en daar verwezen naar de stijl van de jaren zestig en zeventig evenmin uit de comfort zone. Bij Prada was normaalheid zelfs tot thema verheven – en juist daardoor steeg die show uit boven de meeste andere in Milaan.

Om te beginnen was er het decor, zoals altijd gemaakt door Rem Koolhaas’ OMA: groepjes abstracte meubelen, met her en der een bosje bloemen op tafel en daarachter animaties van ramen. Tijdens de show vlogen er vogels voorbij, en een kat sprong loom van venster naar venster.

De huiselijke, tevreden sfeer die het decor uitstraalde, paste perfect bij de kleren: slobbertruien, geruite broeken, geruite overhemden met een kokette volant langs de sluiting, rechte (leren) jassen. Draagbaar, nonchalant, en – inderdaad – normaal, maar dankzij een doordachte nerdy snit en mooie, vervaagde tinten net afwijkend van het bestaande aanbod. Het moet raar lopen wil de collectie geen commercieel succes worden.

Een ander hoogtepunt was de collectie van Jil Sander, haar tweede mannencollectie sinds ze vorig jaar terugkeerde bij het door haar opgerichte label. Wollen jassen waren zo gesneden dat ze een beetje van het lichaam afstonden, met af en toe boven de klassieke revers nog een extra opstaande, ronde kraag. Die kraag keerde terug op jasjes en een trui. Ook waren er simpele, opvallende rode pakken en sober getinte broeken met bijpassende mouwloze truien en tops; een nieuw, jong soort pak.

De show van Missoni had een feest moeten worden: het modehuis, dat bekend staat om de zigzagbreisels, bestaat zestig jaar. Maar het was een wonder dat de show zondag überhaupt doorging. Vittorio Missoni, de bestuursvoorzitter van het familiebedrijf, wordt sinds 4 januari vermist; het vliegtuig waarin hij zat verdween voor de kust voor Venezuela.

Er werd aan het eind van de show langdurig geapplaudisseerd: voor de gebreide jasjes, truien en vesten waarin de kleuren van het Noord-Amerikaanse landschap terugkwamen, maar ook uit medeleven.

Maar Vittorio’s zus Angela, Missoni’s hoofdontwerper, kwam de catwalk niet meer op om het in ontvangst te nemen.