De belletjes op het strand als bron van Fosters werk

Interieur van ‘Pyramid of Peace and Accord’ in Kazachstan. Foto Reuters

Close Up: Norman Foster - Architect Ned. 2, 22.55 - 23.55 uur

Twee gebouwen in Nederland heeft Norman Foster (1935) gebouwd: een kantoortoren in Rotterdam en een in Amsterdam. Geen van de twee heeft de documentaire over de Britse sterarchitect van de Spaanse filmers Norberto López Amado en Carlos Carcas over de Britse sterarchitect gehaald. Ze behoren dan ook niet tot Fosters beste werk, dat onder meer het hoogste viaduct ter wereld (in het Franse Milau), het duurste gebouw ter wereld tot 1986 ( in Hongkong) en de verbouwing van het Rijksdaggebouw (in Berlijn) omvat.

Amado en Carcas laten de beelden van Fosters strakke, high-techarchitectuur vergezeld gaan van gruwelijke minimal music-achtige muziek en een plechtige Engelse stem. Die zorgen voor een wee makende sfeer van heilig ontzag. Gelukkig worden de architectuurbeelden onderbroken door commentaar van bekendheden als Bono, Alain de Botton, Anish Kapoor en Foster zelf. De laatste vertelt niet alleen over zijn gebouwen maar ook over zijn sappelende ouders, de dood van zijn eerste vrouw, zijn eigen ziektes en zijn sporten, wielrennen en langlaufen.

Voor het mooiste moment zorgt Richard Buckminster Fuller (1898-1983), de excentrieke Amerikaanse uitvinder-ingenieur die bepalend was voor Fosters opvattingen. In oude beelden verbaast Buckminster Fuller zich enthousiast over de belletjes van het schuim dat golven op het strand achterlaten.