Swings

T ijdens de prijsuitreiking op de EK schaatsen werden de vlaggen gehesen. Vijf van de zes exemplaren wapperden voor Nederlandse medaillewinnaars. Alleen Håvard Bøkko wist zich als Noor tussen de Hollanders te nestelen.

We zijn oppermachtig en verwachten bijna niet anders van de Nederlandse schaatselite. Sven Kramer reed een uitstekend toernooi en werd voor de zesde keer Europees kampioen.

„Ik ben best blij, hoor”, zei Kramer. Hij krijste het niet uit van plezier. Dat was eerlijk. Alles in zijn carrière is gericht op de Olympische Winterspelen in Sotsji. Daar kan hij zich revancheren.

Tijdens de nationale hymne dacht ik terug aan de NOS-reportage van eind december. Een cameraploeg volgde de Vlaamse schaatser Bart Swings tijdens het nationaal kampioenschap van België. De wedstrijd werd gehouden in Nederland, in Eindhoven, waar naast Swings nog drie andere schaatsers om de titel streden.

Het was een troosteloze bende. Er was nauwelijks publiek en al helemaal geen strijd. Bart Swings won met gemak. Dieptepunt was de ceremonie protocollaire. Ergens in een hoekje stond een clubje schaatsers met een medaille om. Achter de winnaars probeerde een functionaris de cd met het volkslied aan de praat te krijgen in een oude gettoblaster. Het duurde en duurde maar.

Swings liet zich door het amateuristische gehannes niet van de wijs brengen. Hij is een jongeman met een missie. Hij wil – net als Kramer – pas in Sotsji laten zien wat hij echt waard is.

Het afgelopen weekend reed Swings ijzersterke lange afstanden en verbeterde zijn persoonlijke record. Op de tien kilometer won hij zelfs een bronzen medaille.

Bart Swings heeft alles mee. Zijn kop, zijn lijf, zijn skeelerachtergrond, zijn nuchtere blik. En natuurlijk, zijn naam. Van zo’n naam zou ik bang worden, als ik schaatser was.

Een naam kan je maken en breken. IJsbrand kan zich maar beter niet inschrijven voor taekwondo. Bij Beppie achter het schaakbord twijfel je aan haar eindspel.

Bart Swings, die kan alles.

Bart had met speels gemak jazzdrummer kunnen zijn, hoogleraar, specialist in heteluchtovens, kunstschilder, deejay, ornitholoog of schoenontwerper. Sportliefhebbend Vlaanderen mag dan ook blij zijn dat Bart voor skeeleren en nu ook schaatsen gekozen heeft.

Zijn coach en naamgenoot Bart Veldkamp ziet het helemaal zitten. „Bart Swings gaat meedoen met de top.” Veel te bescheiden van Veldkamp. Swings is al wereldtop.

Was het al opgevallen dat Swings met dezelfde ontspannen slag over het ijs gaat als oud-stayer Veldkamp?

Op zijn eerste grote toernooi, zo’n twee jaar geleden zei Rintje Ritsma over de schaatsende Swings: „De beweging is hem niet vreemd.” Het was goedbedoeld, maar voor een Vlaming klinkt het toch allemaal iets te arrogant uit de mond van een Ollander. O ja, Ritsma vond Swings in de bochten toen een beetje „lui”.

Lui? Hoe gemotiveerd wil je Swings in Sotsji aan de start hebben?

Voor het afgelopen EK had Swings een paar weken geen schaats aangeraakt. En dan al zo sterk rijden. Dan kun je iedereen aan. Dertien maanden scheidt Sven Kramer van een harde olympische confrontatie met Bart Swings op de lange afstanden. Hoe formidabel Kramer afgelopen dagen ook reed, ik voorzie een tranendal in Sotsji.

Ik zet al mijn euro’s op Bart Swings. Hij heeft de klasse, de looks en bovenal: dé naam.

    • Wilfried de Jong