Niet alles is veranderd bij de voetbalclub

Nederland, Amsterdam, 13-01-2012. SC Nieuw Sloten voetbalt weer. Zes weken na de fatale mishandeling van de Almeerse grensrechter Richard Nieuwenhuizen staan de meeste teams weer op het veld. Hier de B3 uit bij WV-HDEW in Amsterdam, met voorzitter van Nieuw Sloten Wim Snoeks als grensrechter. Foto: Olivier Middendorp

Dravende jongetjes op een half veld. Ouders die langs de lijn de kou van hun handen blazen. Een trainer die zich opvreet: „In de vóeten!” De geur van gehaktballen en patat in de kantine. Op de tegels voor het clubhuis door noppen geponste kluiten gras en aarde.

Alles wat je hier ziet, had je op elke zaterdag, op elk sportpark kunnen zien. Dit is alleen niet elke zaterdag – dit is de eerste voetbaldag na de winterstop. En het is ook niet elk sportpark – dit zijn de achterste velden van sportpark Sloten in Amsterdam-West.

Hier speelt voetbalclub SV Nieuw Sloten voor het eerst sinds 2 december weer wedstrijden. Op die dag trapten en sloegen spelers van de B1 van Nieuw Sloten een grensrechter na een wedstrijd in Almere. Hij overleed een dag later. De NOS meldde dit weekend dat het kwam door een trap tegen zijn hoofd.

Alles is sindsdien veranderd voor Nieuw Sloten, en daarom gaan vandaag ook een paar dingen anders dan voorheen. Voor het clubhuis wappert een vlag: ‘Voetbalouders staan achter hun kind’ leest de opdruk. De voetballertjes – ’s ochtends vroeg is pupillentijd – doen de opwarming in een hesje met het opschrift ‘Zonder respect geen voetbal’. Voor de wedstrijd geven alle spelers elkaar een hand.

Ingelijst hangen in de kantine negen ‘gulden regels’: We schelden en pesten niet. We tonen respect aan medespelers en de tegenpartij. We accepteren de beslissingen van de scheids- en grensrechter. Onze ouders moedigen positief aan.

In de volle kantine staat Wim Snoek, de secretaris van de vereniging. Van alle kanten wordt hij op de schouders geklopt en steeds moet hij handen schudden. Een jochie van acht roept ongelovig tegen een van zijn medespelertjes: „Tien minuten stilte?!” Nee hèhè, antwoordt die: „Eén minuut.”

„Het bestuur heeft het goed gedaan”, zegt een van de vaders, en als dat niet zo was, dan had hij zijn zoon van de club gehaald. Een paar teams hebben daadwerkelijk afscheid genomen van de club, maar Snoek heeft ook nieuwe aanmeldingen gekregen.

Een dag later staat Wim Snoek zelf met de vlag in de hand als grensrechter aan de lijn als het team van zijn zoon, de B3, uit speelt bij WV-HEDW. Zijn zoon heeft last van zijn rug, dus die keept deze zondag niet.

Ook hier begint het met een moment van gezamenlijke stilte, in een kring. Dan zegt de scheidsrechter, als altijd, ‘prettige wedstrijd’ en is het voetbal weer als vanouds. Iets ingetogener misschien. Net als alle ouders langs de kant. Nieuw Sloten wint met 4-0.

Verslaggever