'Een mooie avond met goede swing'

Jazztrombonist Bart Lust (45) presenteerde dit weekeinde met zijn kwintet in de Amsterdamse North Sea Jazz Club zijn derde cd: Make Me An Offer.

„Make me an offer, vraag ik enigszins brutaal met mijn plaat. En zie mij dan eens zitten op de hoes. Wat arrogant, afwachtend ook misschien; kom maar op met je voorstel. Die houding staat eigenlijk haaks op hoe ik werkelijk ben of hoe ik me als musicus manifesteer.

„Kijk, in de jazz moet je er gewoon hard aan trekken. Het kost veel moeite om concerten te regelen. Mag ik komen spelen? – het kan zomaar de meest gestelde vraag in jazzland zijn, met de weinige podia en festivals die er nog over zijn.”

Bart Lust staat bekend als snelle en verhalende jazztrombonist. Hij is actief in bigbands als New Cool Collective en de New Generation Bigband, en heeft al jaren zijn eigen Bart Lust Quintet, met naast trombone en tenorsax ook piano, bas en drums. „Mijn cd is uitgekomen op mijn eigen label Capicua, vernoemd naar een nummer op mijn eerste album. Het is het Spaanse woord voor palindroom – ik houd van keerwoorden en spiegelreeksen. Die omkeervorm pas ik soms ook toe in mijn composities. Dan zijn begin en einde bijvoorbeeld gespiegeld.

„Zulke ontregelende elementen vind ik mooi. Het trekt je niveau op. Je denkt dat je ergens zit, en je blijkt op een compleet andere plek. Nee, ik hoef niet per se een nieuwe muzieksoort uit te vinden. En ook vind ik niets mis met een gladde buitenkant. Maar binnenín de muziek moet wel iets gebeuren, zodat de luisteraar met opgetrokken wenkbrauwen zit.

„We hadden een mooie avond met goede swing. High energy modal jazz noem ik het. We buiten de kracht én de warme klank van de combinatie trombone-tenorsax maximaal uit. We zaten er echt lekker in, zeker de tweede set. De spanning was er wat af en het officiële gedeelte – jazznestor Cees Schrama had warme woorden – was voorbij.

„Naast nieuwe stukken heb ik enkele standards bewerkt. Duke Ellingtons The Mooche swingde als ‘boogaloo’, als eerbetoon aan de New Cool Collective, waar mijn bigband roots liggen. In East of the Sun kwam mijn kwintet los. In dat nummer volgen we twee sporen. Onder de oude melodie uit 1934 heb ik de begeleiding van de Coltrane klassieker Naima gezet. Twee uitersten, maar geloofwaardig bij elkaar gekregen. Het werd een hoogtepunt. Ik zag de zeldzame combinatie van wilskracht en geestkracht.”

Amanda Kuyper

    • Amanda Kuyper