De eeuwig strijdbare Pechstein

De vrouwen die gisteren op het podium van het EK schaatsen werden gehuldigd, waren meisjes van 5, 3 en 6 jaar toen Claudia Pechstein in 1992 voor het eerst deelnam. Debutante Antoinette de Jong was toen min 3.

Dat zegt veel over de onverwoestbaarheid van de Duitse schaatsster. Volgend jaar hoopt Pechstein in het Russische Sotsji voor de zesde maal aan de Olympische Spelen mee te doen. Tijdens dit evenement wordt ze 42 jaar en met een beetje geluk is dat op de dag waarop ze nog eens olympisch eremetaal toevoegt aan de negen medailles die ze al heeft, waaronder vijf gouden.

Ten minste zo strijdlustig is Pechstein buiten de schaatsbaan. Sotsji hadden haar zevende Spelen kunnen worden als ze eerder geen twee jaar schorsing aan de broek had gekregen, omdat ze werd verdacht van dopegebruik. Let wel: verdacht, niet vastgesteld. De polonaise aan haar lijf bestond uit verdachte schommelingen in haar bloedwaarden.

Die schorsing vocht Pechstein tevergeefs aan, maar wel hebben diverse medici sindsdien vastgesteld dat ze aan een erfelijke bloedziekte lijdt die de verklaring kan vormen voor de verschillen in haar bloedcijfertjes.

Verwacht van Claudia dus niet dat ze bij de Duitse variant van Oprah Winfrey een beetje gaat zitten bekennen. Integendeel, ze zet het gevecht tegen de autoriteiten voort. Haar baan bij de politie, die ze door de schorsing ook verloor, heeft ze al terug.

Tegen de internationale schaatsunie ISU en de Duitse schaatsbond DESG ligt nu een aanklacht. Pechstein is uit op eerherstel én financiële genoegdoening die, wordt aangenomen, uit zeven cijfers voor de komma moet bestaan. Pechstein is – excuus, hier volgt een cliché – niet over één nacht ijs gegaan. Drie advocaten hebben de klacht opgesteld, onder wie Thomas Summerer. Hij stond in de jaren negentig de atlete Katrien Krabbe bij in een soortgelijke affaire. Zij kreeg 1.200.000 mark vergoed.

Of het vriest of dooit – voor de ISU een bedrag om van te rillen.

John Kroon

    • John Kroon