Opera

Einstein on the Beach van Philip Glass, Robert Wilson en Lucinda Childs.

NRC HandelsbladHet libretto vol getallen en betekenisloze teksten, de herhalingen en uiterst trage scènewisselingen, bezorgden Einstein het etiket van ‘minimal opera’. Maar wanneer er minder gebeurt in meer tijd, krijgt elke modulatie grote betekenis.Tegelijkertijd verdampt het tijdsbesef door de combinatie van langzaam beeld en snelle puls. ****

de VolkskrantVragen naar de betekenis van Einstein on the Beach, is als vragen naar de betekenis van de evolutie. Wat zich afspeelt heeft geen zin – behalve de zin die je eraan geeft. En als dat zinloze maar raadselachtig en complex genoeg is, volgt de ontroering vanzelf.

De Groene Amsterdammer Einstein on the Beach is nog steeds een verfrissende en stimulerende ervaring. (...) Het blijkt herhaalbaar en heeft de tijd doorstaan. Het is na 37 jaar nog even onthutsend, enerverend en meeslepend als het in 1976 was.