Na de storm regent het muzieknoten

TremeSeizoen 2Elf afleveringen van een uur€ 29,99

Albert ‘Big Chief’ Lambraux, zwart Indiaans opperhoofd, neemt carnaval buitengewoon serieus. Maanden werkt hij aan zijn kostuum, kralen eraan naaiend tot gedetailleerde motieven, en meterslange veren bevestigend. Het resultaat is ernaar: op de belangrijkste dag van het jaar is hij een imponerend kleurrijk gevederd gevaarte. Maar carnaval, Mardi Gras, is in New Orleans dan ook een bijzondere traditie voor de lokale bevolking.

Feest, muziek en traditie krijgen veel aandacht in de dramaserie Treme. Overal is jazz, op straat spelen muzikanten en het paradeseizoen duurt maanden. Dit is een serie waarbij je het geluid harder zet en de soundtrack wil kopen.

Maar uit die drang naar vrolijkheid en continuïteit spreekt vooral de levenskracht van de bewoners van New Orleans, die in 2006 (seizoen 1) en 2007 (seizoen 2) leven in een verpauperde, verwoeste stad. De naweeën van de overstroming en ravage die werden veroorzaakt door de orkaan Katrina (in 2005) worden in treffende voorvallen voelbaar gemaakt.

Als Lambraux (gespeeld door The Wire-veteraan Clark Peters), op een dag zelf zijn waterleiding weer heeft aangesloten in zijn huis zonder dak, komt er een ambtenaar langs die de constructie afkeurt. Het werk moet worden uitgevoerd door een officiële loodgieter. Het typeert de wurgende stagnatie en het tergende gebrek aan planning in de stad en Lambraux is woedend en gefrustreerd. Zoals velen.

Het gaat wel iets beter met New Orleans, maar met de vluchtelingen keren ook de criminaliteit en fraude terug. Homecooking is het codewoord voor corruptie, leert een projectontwikkelaar die goedkoper wil werken. Er is een groot gebrek aan nieuwbouw, maar het oude ziekenhuis wordt niet gerepareerd, omdat de verantwoordelijkheden meer verdienen aan de bouw van een nieuw ziekenhuis – hoeveel langer dat ook duurt.

Deze zo goed als plotloze mozaïekvertelling met documentaire inslag heeft wel twaalf hoofdrolspelers, die elk de tijd krijgen om tot volwaardige personages uit te groeien. Antoine is de trombonist en schuinsmarcheerder (‘gangster of love’), die leeft van optreden naar optreden, Toni is de advocate die de falende politie ongenadig achtervolgt, Davis de sappelende dj en muziekkenner, Annie de klassiek opgeleide violiste die speelt op straat, Janette de chef-kok die het niet redt zonder klanten, Donna de bareigenaar die ook al moeite heeft rond te komen. En er is Michiel Huisman, die niksnut Sonny uit Amsterdam speelt en een keer hartstochtelijk in het Nederlands mag vloeken.

Mooi is de strijd tussen de generaties. De stugge Lambraux staat tegenover zijn zoon, de gevierde en mondaine jazztrompettist Desmond, die leeft en werkt in New York. Desmond wordt geraakt door de oude muziek uit zijn geboortestad. Maar als hij zijn vader overhaalt zijn chants in te zingen op een crossoverplaat met een sterrenensemble blijft deze mopperen. Hij pakt basgrootheid Ron Carter (die jarenlang met Miles Davis speelde) zelfs zijn bas af om voor te doen hoe hij meer in de stijl van New Orleans kan spelen. Funklegende Dr. John, die piano speelt, levert sarcastisch commentaar. Het is een geestige en betekenisvolle scène.

Treme zit tjokvol muzikanten en chef-koks die onder eigen naam figureren. Voor je het goed en wel doorhebt, kijk je naar een optreden van John Hiatt, die het ontroerende Feels Like Rain zingt. De tekst lijkt actueel, denkt Annie, maar dateert van voor de storm, vertelt Davis haar. Zo relateert alles aan de ramp in deze gloedvolle eerbetuiging aan New Orleans en zijn bewoners.

    • Ron Rijghard