Haaienjong voelt schokjes

In de oceaan wordt alles en iedereen opgegeten. Ook haaienbaby’s zijn niet veilig. Zelfs als ze nog in het ei zitten, moeten ze oppassen voor rovers.

Vissen, zeehonden en ook andere haaien vinden een vers haaieneitje namelijk heerlijk. Ook zeeslakken slurpen graag een haaienei leeg.

Niet alle haaien leggen trouwens eieren, maar de bamboehaai doet dat wel. De eieren zien eruit als een zakjes. Het omhulsel is taai en stevig.

Als een moederhaai haar ei net heeft gelegd, is het nog helemaal dicht. Maar een maand later gaat het ei aan de onderkant een beetje open. Ook begint de jonge bamboehaai dan te bewegen. Dan zwiept hij af en toe met zijn staart, zodat er vers water het ei binnenstroomt.

Dat is best gevaarlijk, dachten twee Australische biologen. Wat als een slak het babyhaaitje ruikt? Of als een voorbij zwemmende vis het staartzwiepen opmerkt?

Dan rolt het haaienjong zichzelf strak op en houdt hij zich muisstil. Zelfs zijn adem houdt hij in: zijn kieuwen bewegen nauwelijks nog. ‘Ik ben er niet, echt niet!’

Maar hoe weten de haaitjes nu binnen het ei dat er buiten het ei gevaar dreigt?

Dat merken ze aan kleine stroomschokjes in het water. Steeds wanneer de biologen het water een beetje onder stroom zetten, rolden de bamboehaaitjes in hun ei zich op.

Alle dieren in het water geven kleine elektrische schokken af, door de beweging van hun spieren. Wij mensen kunnen dat niet voelen, maar haaien hebben een neusje voor elektriciteit. Met kleine putjes in hun neus voelen ze elk schokje.

Zo vinden volwassen haaien hun prooi. En weten babyhaaien precies wanneer ze hun adem in moeten houden. Ssst!

(PLOS ONE, 9 januari)

    • Lucas Brouwers