Brief over de Paus en het homohuwelijk

Laten we ‘homohuwelijk’ een andere naam geven

Ja, het is me wat met dat homo-‘huwelijk’ (Ian Buruma in Opinie&Debat, 5 januari). Opwinding alom. De ene keer over de weigerambtenaar, de andere keer over de eenzijdige voorlichting op bijzondere scholen, dan weer over de gedachten van de paus, alias „de heer Ratzinger”, die ik nog ken uit mijn studietijd in Regensburg. Ongelovigen juichen over de vooruitgang, gelovigen roepen schande. Dit alles terwijl het vooral gaat over etikettering. Wijnliefhebbers staan erop dat het etiket ‘wijn’ alleen op flessen met wijn geplakt mag worden. Limonadeliefhebbers vinden dit nonsens. Er zijn in toenemende mate limonadedrinkers die vinden dat ook op flessen limonade het etiket wijn geplakt moet kunnen worden. Hun smaak doet niet onder voor die van de wijndrinker. Gevolg: veel rumor in casa. Logisch, want iedereen wil vóórdat hij de fles opent weten wat er in zit. Misdadig is niet de voorkeur voor wijn of limonade, maar het bedrog van het etiket.

Het etiket ‘huwelijk’ wordt al sinds eeuwen geplakt op de exclusieve verbintenis tussen een man en een vrouw. Sinds kort plakt men dit etiket ook op andere samenlevingsvormen. Deze kaping van het etiket – huwelijk – voor iets anders veroorzaakt veel verwarring. Ik denk dat de leiding van de rooms-katholieke kerk zich vooral hieraan stoort. Waarom niet een eigen etiket bedenken voor alle andere samenlevingsvormen dan die van man en vrouw ? Waarom per se aanspraak maken op het etiket huwelijk, terwijl iedereen weet dat wijn en limonade weliswaar beide om te drinken zijn, maar toch niet niet hetzelfde zijn? Met Bas Heijne ben ik het eens dat we zo veel mogelijk „verhullende taal” dienen te vermijden. Komt „gekken én gematigden” ten goede. Ja toch?

G. Hover

Pastoor in Maastricht

    • G. Hover